العالم - تحلیل روز
هیئتی از دولت سوریه به ریاست احمد الکزبری، رئیس مشترک کمیته تدوین قانون اساسی به همراه أمل يازجی، عصام هزيمه، جميله الشربجی، محمد خير العكام، أشواق عباس، هيثم الطاس، أكرم العجلانی، أمجد عيسى، جمال القادری، دارين سليمان، عبد اللـه السيد، رياض طاوز، نزار سكيف، أحمد عرنوس، با هواپیمای اختصاصی به منظور شرکت در دور سوم نشست کمیته تدوین قانون اساسی سوریه وارد ژنو شد. جیمز جفری، نماینده ویژه آمریکا در سوریه نیز وارد ژنو شده و با "انس العبده"، رئیس هیئت مخالفان دیدار و با او درباره جزئیات این نشست بحث و گفتگو کرد. وی قرار است به طور فشرده و پیاپی با اعضای هیئت مخالفان و برخی نمایندگان کشورهای اورپایی در مورد این نشست دیدار و گفتگو کند. این امر نشان می دهد که هیئت مخالفان، خواسته ای کاملا متفاوت با آنچه که نشان می دهند، دنبال می کنند. آمریکا به کلی فراموش کرده است که این نشست بین طرف های سوری برگزار می شود و کس دیگری حق مداخله در آن را ندارد و نمی تواند به هر بهانه از یکی از طرفین بحث حمایت کند. از سوی دیگر مخالفان سوریه هم درک نمی کنند که این نشست و هر چه که در آن مطرح می شود باید بازتابی از هویت ملی سوریه باشد و اصل اساسی در این گفتگوها این است که نباید خدشه ای به وحدت و تمامیت ارضی سوریه وارد شود؛ همچنین عدم تغییرات ریشه ای در ساختار حکومت سوریه هم اساس این مناقشات است. اما مداخله آمریکا، مسیر مناقشات را تغییر می دهد و نتیجه ای جز وقت کشی و اخلال در کار این کمیته ندارد.
هیئت سوری با ذهن باز و تفکر روشن و آماده پذیرش هر طرحی و با دیدگاه مثبت و اعتماد به نفس کامل وارد ژنو می شود در حالی که در طرف مقابل، هیئت مخالفان بدون حمایت و چنبره آمریکا و کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس، هویت مستقلی ندارد و از اساس شکست خورده است.
آمریکا و مخالفان دولت سوریه همچنان در وقت تلف شده بازی می کنند و از بحرانی به بحران دیگر و از چاله به چاه می افتند. در حالی که همه می دانند که دولت سوریه به دنبال وقت تلف کردن و بالا بردن آمار نشست های برگزارشده در ژنو و غیر ژنو نیست. آمریکا و ابزارهای منطقه ای اش به دنبال بر هم زدن قواعد سیاسی و دور کردن دو طرف از هر گونه تفاهم و ابقای دشمنی بین آنهاست. و گرنه این همه دیدار و رایزنی پیش از نشست چه معنایی می تواند داشته باشد؟ اینجاست که متوجه دغدغه های آمریکا و بیم این کشور از شکست قریب الوقوع می شویم.
اما این بار در این نشست همه چیز فرق می کند و مخالفان در مقابل یک آزمون واقعی و جدی تر از نشست های قبلی قرار گرفته اند. امروز آنها باید خود را از چنبره آمریکا و کشورهای حاشیه خلیج فارس بیرون بکشند؛ آنها ناچارند وارد فضایی عاری از مداخله های خارجی شوند و یکی از مصادیق این مداخله، کمیته تدوین قانون اساسی است. آنها باید به همه سئوال ها و ابهام های ملت پاسخ بدهند و به اختلال های موجود در مبانی رفتاری خود اذعان کنند و سعی کنند خود از دایره نفوذ و تأثیر نقشه های آمریکا خارج کنند. این گام ها شاید بتواند فرصت ادامه درگیری و بحران آفرینی در منطقه را از امریکا، ترکیه و کشورهای حاشیه خلیج فارس بگیرد و پایه و اساسی محکم و استوار برای حل سیاسی بحران سوریه در چارچوب استانداردهای این کشور ایجاد کند. پذیرش این معادله شاید مخالفان را مجبور به چشم پوشی از برخی محاسبات تنگ نظرانه و مقطعی کند اما در نهایت آنها فرصت این را به دست خواهند آورد که در طرح ملی حل بحران کشورشان مشارکت کنند.