چرا آیات قرآن کریم با فطرت الهی انسان هم سِنخ است؟

العالم ـ زلال قرآن
به شهادت آیه 30 سوره مبارکه روم :
« فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذَٰلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ»
ترجمه: (پس با همۀ وجودت معتدلانه و بدون هیچ انحرافی به دین حق الهی روی‌آور و با سرشت الهی که خداوند مردم را عجین با آن پدید آورده ملازم و پایبند باش، و مطمئن باش که برای آفرینش خداوند هیچ‌ گونه تغییری نخواهد بود، این است دینِ استوار، ولی بیشتر مردم [این حقیقت را] نمی‌دانند).
آیات نورانی قرآن کریم هم سنخ با فطرت انسان نازل شده اند، به همین سبب هرگاه فطرت انسان درمعرض انوارعلوم حقیقیه الهیه (آیات نورانی قرآن) قرارگیرد، ایمان حاصل ازآن علوم، موجب تقویت نور فطرت او می شود و آن را به کمال می رساند، که به طور قطع اعمال منبعث از آن عمل صالح خواهد بود.
ولی اگر فطرت آدمی در معرض علوم باطله قرار گیرد بدلیل هم سنخ نبودن با آنها زمینه های کمال این نور فطری از بین می رود و زیر بار سنگین و خُردکننده آثار گناهان و سیئات حاصل از آنها مکتوم می ماند و مدفون می گردد.