چرا کسانی که فقط طالب مطامع دنیائی هستند ازمواهب الهی درآخرت بی نصیب خواهند بود؟ 

العالم ـ زلال قرآن
براساس بخش آخرآیه 200وآیات و201و202 سوره مبارکه بقره:
«... فَمِنَ النَّاسِ مَن يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا وَمَا لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ . وَمِنْهُم مَّن يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ. أُولَـٰئِكَ لَهُمْ نَصِيبٌ مِّمَّا كَسَبُوا وَاللَّـهُ سَرِيعُ الْحِسَابِ»
ترجمه: (... بعضی مردم می گویند: پروردگارا، ما را از نعمتهای دنیا بهره ‌مند ساز؛ ( و فقط برای کسب مواهب دنیائی تلاش می کنند)، چنین کسانی ازنعمت آخرت نصیبی نخواهند داشت. و بعضی دیگر گویند: خدایا ما را از نعمتهای دنیا و آخرت هر دو بهره ‌مند گردان و از عذاب آتش دوزخ نگاه دار( وبرای بدست آوردن آنها کوشش می نمایند) هر یک ازاین دو فرقه ازنتیجه اعمال خود بهره‌ مند خواهند گشت و خدا به حساب همه زود رسیدگی می کند).
هرکس فقط بدنبال کسب مواهب دنیائی (ثروت، شهرت، جاه ومقام، و...) باشد، ازآخرت بی نصیب می ماند، وهرکس مواهب دنیا را بخاطر رسیدن به رضا و رضوان خداوند و رحمت او درآخرت بخواهد، خداوند او را در دنیا و آخرت سعادتمند می فرماید، و دلیل آن هم این است که حُبّ دنیا با حُبّ خداوند قابل جمع نیست، و کسب مواهب دنیا تا جائی جایزاست که مطابق دستورات الهی و احکام شرع مقدس صورت گرفته باشد، وهم درموقع کسب روزی حلال و هم در موقع استفاده از آن چیزی جز رضای الهی مد نظرنباشد.