در قرآن فجّار به چه کسانی اطلاق شده است؟

العالم _ زلال قرآن

فجور به اعمال سیّئه وگناهان (اعم ازصغیره وکبیره) که موجب پرده دری دردین ومعصیت خداوند سبحان و زیرپا گذاشتن حدود الهی می گردند گفته می شود، که به عاملین آنها فُجّارگفته می گویند، چنانکه درآیات زیربابیان
– آیه 28 سوره مبارکه ص:
« أَمْ نَجْعَلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ كَالْمُفْسِدِينَ فِي الْأَرْضِ أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ»
ترجمه: (آیا ما آنان را که ایمان آورده و به اعمال نیکو پرداختند مانند مردم (بی ایمان) مفسد درزمین قرار می‌دهیم؟ یا مردمان با تقوا و خدا ترس را مانند فاسقان بدکار قرار می ‌دهیم (و مانند آنان جزا خواهیم داد)).
2– آیه 27 سوره مبارکه نوح:
« إِنَّكَ إِنْ تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوا إِلَّا فَاجِرًا كَفَّارًا»
ترجمه: (که اگر ازآنها هر که را باقی گذاری بندگان (پاک با ایمان) تو را گمراه می ‌کنند و فرزندی هم جز بدکار و کافر از آنان به ظهور نمی ‌رسد).
3– آیه 42 سوره مبارکه عبس:
« أُولَـٰئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ»
ترجمه: (آنها همان کافران و بدکاران عالمند).
به آن تصریح گردیده است.