غفلت ازخدا چه نقشی درسقوط آدمی به جهنم فراق ایفا می کند ؟

العالم-زلال قرآن

جهل که موجب عدم رشد استعدادها ذاتی می گردد، سبب می شود تا آدمی درمرتبه حیوانیت باقی بماند و نتواند به مقام انسانیت که مقام علم و حکمت وتدبیرات عقلیه است برسد، درزمره مصادیق آیه 179 سوره مبارکه اعراف:
« وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيرًا مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لَا يَفْقَهُونَ بِهَا وَلَهُمْ أَعْيُنٌ لَا يُبْصِرُونَ بِهَا وَلَهُمْ آذَانٌ لَا يَسْمَعُونَ بِهَا أُولَـٰئِكَ كَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُولَـٰئِكَ هُمُ الْغَافِلُونَ»
ترجمه: (ومحققا بسیاری ازجن و انس را برای جهنم آفریدیم، چه آنکه آنها را دلهایی است بی ‌ادراک و معرفت، و دیده‌ هایی بی ‌نوروبصیرت، وگوشهایی ناشنوای حقیقت، آنها مانند چهارپایانند بلکه بسی گمراه‌ ترند، آنها همان مردمی هستند که غافل ‌اند).
قرارخواهد گرفت، چرا که چنین افرادی که با فراهم بودن شرایط درونی وبیرونی وجود خویش، دراثرجهل وگمراهی قلب خویش را ازنورتَدبّر و تَفّقه درحقایق عالم و بخصوص از کسب معرفت الله محروم ساخته اند، درحقیقت موجب شده اند تا چشم های آنها جزظواهررا نبینند وازدرک علم وحکمت وعبرت کورباشند وگوش آنها جزاصوات مادی این عالم را نشنوند وازنعمت مواعظ الهیه محروم بمانند ودلهای آنها حِکمت ها ونصایح واوامرالهی را نپذیرند وتسلیم حق تعالی نگردند، مُسلماً به جائی خواهند رسید که نتیجه نهائی آن عدم وصول به قرب ولقاء الهی ومحرومیت ازنعمت های بهشتی است.