حرص و طمع و آزمندی که از ویژگی‌های نفس امّاره است، چه تاثیری در سرنوشت انسان دارد؟

العالم - زلال قرآن

در اینجا منظور از «نفس» همان «نفس امّاره» بمعنی خواهش های نفسانی و تمایلات حیوانی و غرائز آدمی است، که خداوند علیم حکیم از روی حکمت بالغه خودآن را برای پاسخگوئی به نیازهای مادی جسم بشرخلق کرده تا بواسطه سه قوه بسیار قوی «شهویه، غضبیه، ووهمیه» موجود درآن، ضامن بقا واستمرارحیات دنیائی آدمی باشد.

به گواه آیات زیر:

1 - آیات 19 تا21 سوره مبارکه معارج: «إِنَّ الْإِنسَانَ خُلِقَ هَلُوعًا. إِذَا مَسَّهُ الشَّرُّجَزُوعًا. وَإِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوعًا»

ترجمه: (که انسان مخلوقی طبعا سخت حریص و بی‌صبر است. چون شرّ و زیانی به او رسد سخت جزع و بی ‌قراری می کند و چون ما ل و دولتی به او روکند منع (احسان) نماید).

2 – بخش اول آیه 96 سوره مبارکه بقره: « وَلَتَجِدَنَّهُمْ أَحْرَصَ النَّاسِ عَلَىٰ حَيَاةٍ وَمِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا...»

ترجمه: (هرآینه آنان را حریص ‌ترین مردم، حتی حریص ‌تر ازمشرکان به زندگی خواهی یافت).

حریص بودن وسیری نا پذیری، جزع و بی تابی کردن به هنگام گرفتاری ها، منّاع الخیروبخیل بودن، ازویژگی های اصلی جنبه نفسانی روح آدمی است که اگر بوسیله جنبه عقلی آن ومتاثرازشرع مقدس کنترل نشود آثار بسیارزیانباری برای خود انسان وجامعه بدنبال خواهد داشت.