العالم – الجزایر
در شصتمین سالگرد پایان جنگ استقلال، این نوادگان بخشی از رنجهای والدین و اجدادشان در تبعیدگاه دائمی شان را روایت کردند.
الطیب عیفه فرزند یکی از محکومان و تبعید شدگان دوران استعمار فرانسه در الجزایر گفت: پدرم و کاروانی از محکومان پس از سفری 5 ماهه با غل و زنجیر به کالدونیا رسیدند. تعداد مرده هایی که هنگام عبور اجسادشان به دریا انداخته شد هنوز معلوم نیست، ماجرای اجداد ما شامل قانون سکوت برای خانواده های تبعیدیان بود، پدرم به اتهام دفاع از سطیف در شرق الجزایر در برابر ارتش فرانسه به 25 سال زندان محکوم شده بود، او یک کلاه حصیری بود.
کلاه حصیری نام بیش از 2000 رزمنده انقلابی الجزایری است که به کالدونیا به عنوان مستعمره مجازات فرانسه که پایتخت آن نومئا است، تبعید شدند و در آنجا با آنان و خانواده هایشان به عنوان شهروندان درجه دو و مستعمره نشینان رفتار شد.
یادآور می شود که پس از استعمار الجزایر توسط فرانسه در سال 1830، الجزایری های تبعیدی به کارهای سخت وادار شدند.
هزاران نفر از نوادگان و فرزندان رزمندگان تبعیدی مقاومت الجزایر هنوز منتظر دریافت تابعیت الجزایر و سفر به کشور مادری خود هستند.