مخلِص و مخلَص به چه معنی هستند؟

العالم ـ زلال قرآن

مخلِص = به کسی گفته می شود که دین خود را برای خدا خالص گردانیده باشد.
مخلَص = به کسی اطلاق می شود که خداوند سبحان او را برای خویش خالص کرده باشد، آیات زیر:
1– بخش آخر آیه 2 سوره مبارکه زمر:
«... فَاعْبُدِ اللَّـهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّينَ»
ترجمه: (... خدای را پرستش کن درحالی که دین را برای او خالص گردانیده باشی (و دل از غیرحق بگردانی)
2 – آیات 39 و40 سوره مبارکه حجر:
« قَالَ رَبِّ بِمَا أَغْوَيْتَنِي لَأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَلَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ . إِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ»
ترجمه: (شیطان گفت: خدایا، چنانکه مرا به گمراهی و هلاکت کشاندی من نیز در زمین (هرباطلی را) در نظر فرزندان آدم جلوه می‌دهم (تا از یاد تو غافل شوند) و همه آنها را به گمراهی و هلاکت خواهم کشاند. به جزبندگان پاک و برگزیده تو را).
وظیفه وتکلیف هربنده ای است که خداوند سبحان را از روی اخلاص در نیت و عمل عبادت و عبودیت نماید، چرا که اخلاص جز با حُبّ الهی و طهارت روح و خلوص کامل اعتقادات و عمل و توجه صِرف به خداوند عزّوجل و انجام عمل فقط به قصد رضای الهی محقق نمی گردد، و مقام اعلای مخلَصین فقط مخصوص برگزیدگان الهی یعنی انبیاء و اولیاء خاصه اوست.
آنچه مسلم است، مخلصینی که به دلیل طهارت روح ، تمام دوران عمر خویش را در راه رضای خدا گام برمی دارند، در درجه بالای تقرب به خداوند قرارداشته و جایگاه آنها بهشت رضوان الهی است.