کمال حقیقی انسان چه ارتباطی با اسماء الله دارد؟

العالم ـ زلال قرآن
به هدایت آیه 180 سوره مبارکه اعراف:
« وَلِلَّـهِ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَىٰ فَادْعُوهُ بِهَا وَ ذَرُواالَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِي أَسْمَائِهِ سَيُجْزَوْنَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ»
ترجمه: (و خدا را نیکوترین نامهاست، بدانها خدا را بخوانید، و آنان را که در نامهای او به انحراف می ‌گرایند به خود واگذارید، که به زودی کردار بدشان را مجازات خواهند دید).
انتساب انسان به خداوند تبارک وتعالی به واسطه اسماء اوست، و همین اسماء حسنی الهی هستند که هم واسطه میان انسان و خداوند سبحان و هم وسیله معرفت الله و هم وسیله ارتباط با او هستند.
چرا که به گواه بخش اول آیه 31 سوره مبارکه بقره:
« وَعَلَّمَ آدَمَ الْأَسْمَاءَ كُلَّهَا...»
ترجمه: (و خدا همه اسماء را به آدم یاد داد...).
خداوند رحمان با تعبیه مظاهر اسماء حسنی و صفات علیای خود در ذات و فطرت آدمی از یک طرف، و با فراهم کردن زمینه های معرفتی و ارتباطی از طرف دیگر، به او جهت و سمت و سوی الهی داده و او را محب و عاشق خویش گردانیده است.