عشق و محبت خداوند به بندگان، چگونه اعمال می شود؟

العالم - زلال قرآن
ساختار ذات و فطرت آدمی بگونه ای است که بین او و خدا عشق و محبت متقابل وجود دارد، به شهادت آیات زیر:
1– آیه 25 سوره مبارکه یونس:
«وَاللَّـهُ يَدْعُو إِلَىٰ دَارِالسَّلَامِ وَيَهْدِي مَنْ يَشَاءُ إِلَىٰ صِرَاطٍ مُسْتَقِيم»
ترجمه: ( وخدا به سرمنزل سعادت و سلامت می ‌خواند وهرکه را می‌ خواهد به راه مستقیم هدایت می ‌کند).
2– آیه 186 سوره مبارکه بقره:
« وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَلْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ»
ترجمه: و چون بندگان من (ازدوری و نزدیکی) من از تو پرسند، (بدانند که) من به آنها نزدیکم، هرگاه کسی مرا خواند دعای او را اجابت کنم . پس باید دعوت مرا (و پیغمبران مرا) بپذیرند و به من بگروند، باشد که (به سعادت) راه یابند.
عشق و محبت خداوند به بنگان موجب شده تا او آنها را بسوی دارالسلام که سرای سعادت حقیقی و رستگاری است دعوت کند و اگر بندگان با جمع شرایط استجابت، با دعا و نیایش او را بخوانند دعای آنها را اجابت می فرماید.