العالم _ زلال قرآن
جریان کمال انسان که بایستی با حرکت به سوی قرب ولقاء الهی محقق گردد، با دو مانع بسیار بسیار بزرگ :
الف - حُبّ ذات = به معنی خود خواهی که امری ذاتی است وازهواهای نفسانی وامیال حیوانی منشاء می گیرد.
ب – حُبّ دنیا = به معنی مفرط به مواهب مادی دنیائی و دلبستگی و وابستگی به آنها، که آن هم ریشه ذاتی دارد.
این دو پدیده بسیار قدرتمند که هر دو ریشه در ذات و فطرت انسان دارند بابروظیفه ذاتی خود برای حفظ بقا و استمرار حیات دنیائی انسان گرایش بسیار شدیدی به مواهب مادی دنیائی برای رفع نیازهای جسمی آدمی دارند، و از آنجا که فکر و ذهن انسان در یک زمان واحد فقط می تواند به یک جهت معطوف باشد، لذا توجه بیش ازحد نیاز واقعی به مواهب دنیا که بوسیله حُبّ ذات وحُبّ دنیا ایجاد می گردد، مانع از توجه انسان به خدا و معنویات می شود، به همین دلیل گفته می شود این دو از بزرگ ترین موانع کمال انسان هستند.