خروج حُبّ ذات از اعتدال چه آثار سوئی بدنبال دارد؟

العالم - زلال قرآن

حرص و بخل وحسد و... محصول خروج حُبّ ذات از اعتدال است.
اگر توجه به جنبه نفسانی روح که با حُب ذات قرین است، از حد اعتدال خارج شود وهواهای نفسانی و امیال حیوانی حاصل ازآن برجنبه عقلانی روح غلبه پیدا کند، با تاثیرپذیری جنبه نفسانی از وسوسه های شیا طین، «حب ذات» ازاعتدال خارج و درمسیر انحراف از صراط کمال قرارمی گیرد، و آدمی را در زمره مصادیق مورد خطاب آیات 17 تا 21 سوره مبارکه معارج:
« تَدْعُومَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ . وَجَمَعَ فَأَوْعَىٰ . إِنَّ الْإِنْسَانَ خُلِقَ هَلُوعًا. إِذَا مَسَّهُ الشَّرُّجَزُوعًا. وَإِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُمَنُوعًا»
ترجمه: (دوزخ کسی را می ‌خواند که از خدا رو گردانیده و با حق مخالفت کرده. و مال دنیا را جمع کرده و همه را ذخیره نموده است. که انسان مخلوقی طبعا سخت حریص و بی ‌صبر است. چون شر و زیانی به او رسد سخت جزع و بی‌ قراری کند.و چون مال و دولتی به او رو کند منع (احسان) نماید).
قرارمی دهد، و او را به موجودی حریص و کم طاقت ومُمسک وبخیل تبدیل می نماید.