منظور از دنیا چیست؟

العالم - زلال قرآن

غرض از «دنیا» در اینجا تمام مواهب مادی و منظور از «حُبّ دنیا» دلبستگی و وابستگی به مواهب دنیائی بگونه ای است که انسان با تعلق خاطربه آنها معنویات را ازیاد ببرد و باغفلت ازخدا ومرگ وقیامت سعادت حقیقی خود را فدای لذت های زود گذرو فانی دنیا نماید.

به گواه بخش آخر آیه 77 سوره مبارکه نساء:

«... قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيلٌ وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ لِمَنِ اتَّقَىٰ وَلَا تُظْلَمُونَ فَتِيلًا»
ترجمه: (... بگو: زندگانی دنیا متاعی اندک است وجهان آخرت برای هرکس که خدا ترس باشد بهترازدنیاست، و (درآنجا) کمترین ستمی به شما نخواهد شد).
دنیا محل پستی ها وخِسّت هاست که مواهب آن نسبت به نعمت های آخرتی بسیار ناچیز وبی ارزش است، که به همین دلیل دلبستگی و وابستگی به آنها آدمی را به پستی کشانده و او را از اوج عزت خدا داده (مقام خلیفة الهی و مسجود ملائکه بودن و قرب و لقاء خداوند سبحان) ساقط می کند و با دورکردن ازخدا به حضیض ذلت و درّه هلاک درمی افکند، به همین دلیل قرآن کریم درآیه 28 سوره مبارکه انفال با بیان:
« وَاعْلَمُواأَنَّمَا أَمْوَالُكُمْ وَأَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ وَأَنَّ اللَّـهَ عِنْدَهُ أَجْرٌعَظِيمٌ»
ترجمه: (ومحققا بدانید که شما را اموال و فرزندان، فتنه و ابتلایی بیش نیست ودرحقیقت اجرعظیم نزد خداست).
به صراحت اعلام فرموده که مواهب مادی دنیائی (ضمن اینکه وسیله بقا و استمرارحیات آدمی می باشند)، ابزارابتلا وامتحان وآزمایش شما (به غنی یا فقر و...) هستند، تا درجه ایمان و میزان پای بندی شما به اوامرالهی وموازین شرعی مشخص گردد.