در قرآن چه نشانه‌هایی بر مذموم بودن حُبّ دنیا وجود دارد؟

العالم - زلال قرآن

از تدبر و تعمق در آیات زیر:

1– آیه 32 سوره مبارکه انعام:

« وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَلَلدَّارُالْآخِرَةُ خَيْرٌلِلَّذِينَ يَتَّقُونَ أَفَلَا تَعْقِلُونَ»

ترجمه: (وزندگی دنیا جز بازی وهوسرانی هیچ نیست و همانا سرای دیگر برای اهل تقوا نیکوتر است، آیا تعقل نمی‌کنید).

2– بخش آخرآیه 185 سوره مبارکه آل عمران:
«...وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ»
ترجمه: (... که زندگی دنیا جز متاعی فریبنده نیست).
انسان به باوراین حقیقت می رسد که، زخارف ومواهب مادی دنیائی، متاع های بی ارزش و ناپایداری هستند که وسیله سرگرمی و هوسرانی و سبب فریب و غرورآدمی شده واشتغال فکروذهن به آنها موجب غفلت آدمی ازخدا ومرگ و قیامت وسعادت حقیقی ومحرومیت انسان از نعمت های بی کران و جاودانه آخرتی می گردد، لذا به هیچ وجه ارزش دلبستگی و وابستگی ندارند، چراکه به شهادت آیه 86 سوره مبارکه بقره:
« أُولَـٰئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْحَيَاةَ الدُّنْيَا بِالْآخِرَةِ فَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ»
ترجمه: (اینان همان کسانند که (متاع دو روزه) دنیا را خریده وملک ابدی آخرت را فروختند، پس (درآخرت) عذاب آنها تخفیف نیابد وهیچ یاوری نخواهند داشت).
هرکس نعمت های جاودانه اخروی را با متاع بی ارزش وفانی دنیوی ولذت های زود گذرآن معامله کند، «خَسِرَاَلدُّنیا وَ اَلآخِرَةَ» خواهد شد.