آیا می توان حُبّ ذات را نادیده گرفت و هواهای نفسانی را به کلی از بین برد؟

العالم - زلال قرآن

به گواه آیه 16 سوره مبارکه ق: « وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ وَنَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ»

ترجمه: (همانا انسان را آفریدیم، و(نفس امّاره که) همواره دردرونش او را وسوسه می‌ کند می ‌دانیم، و ما از رگِ گردن به او نزدیک ‌تریم‌).

حُبّ ذات وهواهای نفسانی منبعث ازآن فطری و ذاتی آدمی و ضامن بقا و استمرارحیات و زندگی دنیایی او هستند، پس به هیچ وجه نه می شود آنها را نا دیده گرفت و نه می شود آنها را حذف کرد، چرا که چنین اقدامی مساوی است با مرگ و نابودی انسان.