چرا باید با حُبّ دنیا که ذاتی انسان است مبارزه کرد؟

العالم - زلال قرآن

غرض از مبارزه با حُب دنیا، مهار و کنترل شوق و علاقه افراطی برای تملک و تصاحب بیش از حد نیازهای حقیقی مواهب مادی دنیائی و هدایت این پدیده غریزی و ذاتی در چارچوب دستورات الهی و ضوابط شرعی است، و توفیق در همین امر است که دنیای مذموم را به دنیای ممدوح مبدل می سازد، لذا مبارزه با آن از اوجب واجبات است، چرا که:

به شهادت آیه 38 سوره مبارکه توبه:

«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَا لَكُمْ إِذَا قِيلَ لَكُمُ انْفِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّـهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الْأَرْضِ أَرَضِيتُمْ بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا مِنَ الْآخِرَةِ فَمَا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فِي الْآخِرَةِ إِلَّا قَلِيلٌ»

ترجمه: (ای کسانی که ایمان آورده ‌اید، جهت چیست که چون به شما امر شود که برای جهاد در راه خدا بی‌درنگ خارج شوید (چون بارگران) به خاک زمین سخت دل بسته‌اید؟ آیا راضی به زندگانی دنیا عوض آخرت شده‌اید؟ درصورتی که متاع دنیا در پیش عالم آخرت اندکی بیش نیست).