قرآن و حدیث چه کمکی به معرفت النفس می کنند؟

العالم _ زلال قرآن

قرآن و حدیث موجب می شوند که انسان حقیقت وجود جسمی و روحی خود را به درستی بشناسد وبه یقین باورکند که:

1– انسان مظهر اسم اعظم خداوند و تنها مخلوقی است که جامع جمیع مراتب غیبی (جنبه روحی)، مثالی (جنبه برزخی)، حِسی (جنبه جسمانی) است و تمام عوالم غیب و شهادت و هر چه در آن ها است در وجود او خلاصه شده، به همین سبب او افضل و اشرف همه مخلوقات عالم است.

2– با شناخت زوایای پیدا و پنهان و نقاط قوت و ضعف وجود خویش است که انسان می تواند جایگاه واقعی خود را از یک طرف نسبت به ذات اقدس الهی (که نسبت مخلوق به خالق و عبد به معبود حقیقی است)، و از طرف دیگر نسبت به سایر مخلوقات عالم (که نسبت مسجود به ساجد است) را به درستی بشناسد و روابط خود را با خداوند تبارک و تعالی و سایر مخلوقات جهان به نحواحسن تنظیم نماید.

3– با معرفت النفس است که انسان باشناخت درست و دقیق ابزارهای وصول به کمال و سعادت حقیقی خویش (علم و عقل) ازیک طرف، و عواملی که مانع کمال و سعادت او هستند (هواهای نفسانی وامیال حیوانی) که در درون وجود او تعبیه شده اند از طرف دیگر، این توفیق را پیدا می کند که با بهره گیری از برنامه های تربیت دینی برای تقویت عقل وعلم ومهارنفس امّاره و امیال خود برنامه ریزی کند.

به بیان روشن تر: از آنجا که معارف حقّه الهیه افضل و انفع معارف بوده و گستره آن از مبداء تا معاد را در برمی گیرد، و تعیین کننده جایگاه آدمی در نظام هستی است، و با کسب آنها است که چگونگی ارتباط درست انسان با اجزاء عالم از یک طرف و با خداوند عزّوجل از طرف دیگر مشخص می گردد، و کسی که به کسب چنین معارفی توفیق پیدا کند این امکان را بدست می آورد، تا با برنامه ریزی صحیح برای بهره مندی ا برنامه های تربیتی اسلام، قابلیت های لازم جهت استفاده از الهامات ربانی و اشراقات انوارالهی را بدست آورده ودرپرتو نورانیت آن بتواند راه کمال خویش را به درستی پیدا کرده وبا طی طریق درآن کشتی حیات خود را به سلامت به ساحل امن رضوان الهی برساند ان شاءَالله.