چرا توبه خداوند از توبه بندگان شدیدتر است؟

العالم - زلال قرآن

توبه به معنی مطلق رجوع و برگشت است، که اگر نسبت به بنده بکار رود به معنی رجوع و بازگشت از کفر و شرک و نفاق و بی ایمانی و یا بازگشت ازخطا وگناه و معصیت، و تصمیم قطعی به ترک آنهاست، و این زمانی محقق می‌گردد که فرد گناهکار با ندامت جدی از نیّات و اعمال گناه آلودی که در طول زندگی دنیایی خود مرتکب شده و راه‌هایی که در خلاف جهت سیر الی الله طی کرده وگام هائی که درغیرمسیروصول به رضای الهی برداشته است، تصمیم قاطع برعدم بازگشت مجدد به چنین اموری بگیرد.

و توبه و بازگشت خداوند بسوی بندگان گناهکار که از سر رافت و رحمت صورت می گیرد، از توبه و بازگشت بندگان به خداوند شدید ترواساسی تراست، چرا که:

اولاً - اگرخداوند سبحان از سر رحمت واسعه خویش باب توبه را به روی آدمیان باز نمی نمود، اصولاً چیزی به اسم «توبه» موضوعیت پیدا نمی کرد وامکان توبه برای بندگان بهیچ وجه بوجود نمی آمد.

ثانیاً – اگرمشیت الهی برپذیرش توبه بندگان گناهکارقرارنمی گرفت، نیز توبه عملاً محقق نمی شد، پس خداوند که ارحم الراحمین است، دوباربسوی بنده اش بازگشت می کند، یکبارقبل ازتوبه بنده گناهکارش با دادن توفیق توبه باو، وباردیگربعد ازتوبه حقیقی بنده و با پذیرش توبه او، که اورا مورد عفو و مغفرت قرارمی دهد، وتوبه وبازگشت بنده بسوی خدا بین دو توبه خداوند واقع می گردد.