توجه دقیق قلبی به خداوند سبحان در همه احوال چه کمکی در به کمال رسیدن انسان می کند؟

العالم _ زلال قرآن
از درک حقیقت آیات زیر:
1– آیه 105 سوره مبارکه یونس:
« وَأَنْ أَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا وَلَا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ»
ترجمه: (و خدا مرا امر کرده به این که روی به جانب دین حنیف (اسلام و آیین پاک توحید) آور و هرگز هم آیین مشرکان مباش).
2– آیه22 سوره مبارکه لقمان:
« وَمَنْ يُسْلِمْ وَجْهَهُ إِلَى اللَّـهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىٰ وَإِلَى اللَّـهِ عَاقِبَةُ الْأُمُورِ»
ترجمه: (و هر کس روی تسلیم و رضا به سوی خدا آید و نیکوکار باشد چنین کس به محکم ‌ترین رشته الهی چنگ زده است، و (بدانید که) پایان کارها به سوی خداست).
3– آیه 112 سوره مبارکه بقره:
«بَلَىٰ مَنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّـهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَلَهُ أَجْرُهُ عِنْدَ رَبِّهِ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ»
ترجمه: (آری، هر که تسلیم حکم خدا گردید و نیکوکار گشت مسلّم اجرش نزد خدا خواهد بود و آنان را هیچ خوف و اندیشه و هیچ اندوهی نخواهد بود).
انسان به این باور قلبی می رسد که، فرمان حق تعالی در زمینه روی آوردن بسوی خداوند سبحان (انقطاع الی الله) و تسلیم بودن در مقابل اوامر و دستورات الهی کاملاً روشن و صریح و الزامی است، و هر انسان سعادت خواهی، موظف است که با توجه مستمر به خداوند، راه وصول به قرب الهی که همان کمال حقیقی اوست را هموار نماید.