دائم الذکربودن چه تاثیری برقلب انسان دارد؟

العالم ـ زلال قرآن

به شهادت آیات زیر:
1 - آیه 22 سوره مبارکه زمر:
« أَفَمَنْ شَرَحَ اللَّـهُ صَدْرَهُ لِلْإِسْلَامِ فَهُوَعَلَىٰ نُورٍمِنْ رَبِّهِ فَوَيْلٌ لِلْقَاسِيَةِ قُلُوبُهُمْ مِنْ ذِكْرِ اللَّـهِ أُولَـٰئِكَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ»
ترجمه: (آیا آن کس را که خدا برای اسلام شرح صدر (و فکر روشن) عطا فرمود که وی به نور الهی روشن است (چنین کس با مردم کافر بی نور تاریک دل یکسان است)؟ پس وای بر آنان که از قساوت (و شقاوت) دلهاشان از یاد خدا فارغ است! اینان هستند که دانسته به ضلالت و گمراهیند).
2 - آیه 2 سوره مبارکه انفال:
« إِنَّمَاالْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذَا ذُكِرَاللَّـهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَإِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ آيَاتُهُ زَادَتْهُمْ إِيمَانًا وَعَلَىٰ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ»
ترجمه: (مؤمنان حقیقی آنانند که چون ذکری از خدا شود دلهاشان ترسان و لرزان شود و چون آیات خدا را بر آنها تلاوت کنند بر مقام ایمانشان بیفزاید و به خدای خود در هر کار توکل می ‌کنند).
هرکس ایمان آورده و با تسلیم بودن در مقابل ذات اقدس الهی به ذکر دائم و با حضور قلب (با اقامه نماز و ذکر اسماءالله و یاد نعمت های خداوند) بپردازد خداوند رحمان هم با اعطاء شرح صدر قلب او را به انوار خود منور و توجه کامل حاصل از این اذکار، وجود او را در مقابل ذات اقدس الهی خاضع و دل او را خاشع می گرداند، و او را به مرتبه اعلی، توکل و تفویض و تسلیم و رضا می رساند.