چرا ذکر دائم اسماء الله انسان را به سکینه و آرامش قلبی می رساند؟

العالم ـ زلال قرآن

آیه 28 سوره مبارکه رعد :
« الَّذِينَ آمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللَّهِ أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ»
ترجمه: ( کسانی که مؤمنند، دل‌هایشان به یاد خداوند آرامش می‌یابد، آگاه باشید! دل‌ها فقط به یاد خدا آرامش می‌ گیرد‌).
صراحت دارد که ذکر حقیقی و توجه به خداوند سبحان، انسان را مستعد دریافت عنایات خاصه الهی می نماید و با ایجاد آمادگی در وجود او موجبات اطمینان قلبی و سکینه و آرامش او را فراهم می سازد.
انسان را به این باور قلبی می رساند که، توجه به خداوند سبحان از طریق ذکر و یاد او، آدمی را ازخواب غفلت (از خدا و قیامت) بیدارمی کند و با بصیرت حاصل از آن از شرّشیطان در امان می دارد و با ایجاد زمینه رفت و آمد دربین اسماءالله شرایط اُنس واُلفت و حشردائم با خداوند عزّوجل را برایش فراهم می سازد و با تزکیه نفس موجبات سعادت حقیقی او را فراهم می نماید.
و عدم توجه به خداوند، موجبات نسیان و غفلت ازخدا و غلبه شیطان برقلب و وجود آدمی را فراهم ساخته و با ایجاد زیغ و کدورت و ظلمت در قلب، او را به فسق و فجور و تبهکاری کشانده و به شقاوت و عذاب الیم الهی گرفتار می سازد.