توفیق در تزکیه و تکمیل نفس انسان را به کجا می رساند؟

العالم _ زلال قرآن

توفیق در امر، تخلیه و تزکیه نفس و تحلیه و تکمیل نفس، انسان را تا مرتبه اعلی، توکل و تفویض و تسلیم و رضا بالا می برد.

کسی که به این مقامات رفیع توفیق یابد، در زمره مشمولین آیه 119 سوره مبارکه مائده:
« قَالَ اللَّـهُ هَـٰذَا يَوْمُ يَنْفَعُ الصَّادِقِينَ صِدْقُهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُخَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا رَضِيَ اللَّـهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ ذَٰلِكَ الْفَوْزُالْعَظِيمُ»
ترجمه: (خدا گوید: این روزی است که صادقان از راستی خود بهره‌مند می‌شوند، برای آنها بهشتهایی است که از زیر درختانش نهرها جاری است و در آن به نعمت ابدی متنعّمند؛ خدا از آنها خشنود و آنها از خدا خشنودند. این است فیروزی و سعادت بزرگ).
قرارخواهد گرفت، که جایگاه او بهشت رضوان الهی خواهد بود.
صاحب چنین کمالاتی به طهارت کامل روح و سلامت نفس در همه جهات دست یافته و این زمینه را پیدا می کند که آئینه قلب او حقایق عالم را بدرستی در خود منعکس کند و علم او از مرتبه علم الیقین و عین الیقین عبور کند و در اثر شهود قلبی و باور یقینی حقایق عالم و درک حقیقت اسماء حسنی و صفات علیای الهی بمرتبه حق الیقین برسد و به صفات حمیده، توکل و تفویض و تسلیم و رضا که اعلی مرتبه عبودیت و بندگی است متصف گردد، و با دریدن همه حجاب های نفس به بالاترین درجه اخلاص (عالم مخلصین) دست یابد و سوار بر مرکب عشق و محبت الهی به مقام قرب او عروج نماید، ان شاءَالله