هر یک از مخلوقات چه مدت فرصت دارند تا به کمالات لایق خویش برسند ؟

العالم - زلال قرآن

به گواه آیات زیر:
1– بخش اول آیه 8 سوره مبارکه روم:
« أَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوا فِي أَنْفُسِهِمْ مَا خَلَقَ اللَّـهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَأَجَلٍ مُسَمًّى...»
ترجمه: (آیا در پیش نفوس خود تفکر نکردند (تا بدین حکمت پی ‌برند) که خدا آسمانها و زمین و هر چه در بین آنهاست همه را جز به حق (و برای حکمت و مصلحت) و به وقت (و حد) معین نیافریده است؟....).
2– آیه 5 سوره مبارکه زمر:
« خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ يُكَوِّرُاللَّيْلَ عَلَى النَّهَارِ وَيُكَوِّرُ النَّهَارَعَلَى اللَّيْلِ وَسَخَّرَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَكُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى أَلَا هُوَالْعَزِيزُالْغَفَّارُ»
ترجمه: (آسمانها و زمین را به حق و راستی (و برای حکمت و غرض ثابتی) ایجاد کرد، شب را بر روز و روز را بر شب بپوشاند و خورشید و ماه را مسخر کرده، هر یک (بر مدار خود) به وقت معیّن گردش می‌کنند. آگه باشید که او خدای مقتدر مطلق و بسیار آمرزنده است).
بر اساس مشیت حکیمانه خداوند ارحم الراحمین، آسمان ها و زمین و کل مخلوقات کوچک و بزرگ و پیدا و پنهان عالم دارای «اجل مسمّی» و مدت عمر معین هستند، و به هر مخلوقی فرصت و قابلیت و امکان کمال داده شده تا با حد اکثر استفاده از این فرصت محدود با تسلیم و اطاعت محض ازخداوند سبحان و ادای درست و کامل وظایف نسبت به ذات اقدس الهی، به اجل مسمی کمالات لایق خود برسد.