سخن بسیار زیبا و پر مغز یکی از بزرگان در مورد وارستگان از دنیا و مافیها

العالم - زلال قرآن

«آفرین بر همت والای بزرگ مردانی که در راه رسیدن به مقصد اعلی از هیچ چیز و هیچ کس نهراسیدند و مواهب و مطامع دنیا،مذکور در آیه 14 سوره مبارکه آل عمران:
« زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوَاتِ مِنَ النِّسَاءِ وَالْبَنِينَ وَالْقَنَاطِيرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْأَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ذَٰلِكَ مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَاللَّـهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الْمَآبِ»
ترجمه: (مردم را حبّ شهوات نفسانی، از میل به زنها و فرزندان و همیان‌هایی از طلا و نقره و اسبهای نشان دار نیکو و چهارپایان و مزارع در نظر زیبا و دلفریب است، (لیکن) اینها متاع زندگانی (فانی) دنیاست و نزد خداست منزل بازگشت نیکو).
با همه فریبندگی و اغواگری شان و وساوس شیطان، مذکور در بخش آخر آیه 43 سوره مبارکه انعام:
«... وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ»
ترجمه: (... و شیطان کردار زشت آنان را در نظرشان زیبا نمود).
با همه فتنه گریش،نه تنها نتوانستند سیمای کَریه واقعی خود را از چشم حقیقت بین آنها پوشیده بدارند و فکر و ذهنشان را به مظاهر پر زرق و برق دنیا مشغول سازند،بلکه بهشت مینو نیز با آن همه جذابیت و زیبائی و جمال و تَنعُماتش نتوانست آنها را قانع کند، و احسنت بر پاکی و اخلاص آنهائی که با ذکر دائم آیه 8 سوره مبارکه آل عمران:
« رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ»
ترجمه: (بار پروردگارا، دلهای ما را به باطل میل مده پس از آنکه به حق هدایت فرمودی و به ما از لطف خود رحمتی عطا فرما، که تویی بسیار بخشنده ).
ذکر دائمشان این بود که:

از در خویش خدایا به بهشتم مفرست
که سر کوی تو از کون و مکان ما را بس
و در این راه آنقدر جِد و جهد نمودند تا سرانجام شاهد مقصود را در آغوش گرفته و به مقام والای قرب و لقاء خداوند سبحان توفیق یافتند.