چراگفته می شود که انسان عالم صغیر و جامع جمیع آثار عالم کبیر است؟

العالم _ زلال قرآن

انسان که مظهر اسم اعظم «الله» است، تنها موجودی است که جامع جمیع مراتب غیبی (روح)، مثالی ( وجود برزخی ) و حسی (جسم) است.

خلاصه اینکه: تمام عوالم غیب و شهادت و هر چه در آنهاست در وجود او پیچیده و پنهان است، ظاهر او (بُعد جسمی او) نسخه ای از عالم مُلک و باطن او(بُعد روحی او)گنجینه ای از گنج های عالم مَلکوت است، بهمین سبب گفته شده که:«انسان عالم صغیر و جامع جمیع آثار عالم کبیر است».
به هدایت آیه 53 سوره مبارکه فصلت:
« سَنُرِيهِمْ آيَاتِنَا فِي الْآفَاقِ وَفِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّىٰ يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ أَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ»
ترجمه: (ما آیات (قدرت و حکمت) خود را در آفاق جهان و نفوس بندگان کاملا هویدا و روشن می‌گردانیم تا ظاهر و آشکار شود که خدا (و آیات حکمت و قیامت و رسالتش همه) بر حق است. آیا همین حقیقت که خدا بر همه موجودات عالم پیدا و گواه است کفایت (از برهان) نمی‌کند).
انسانِ جامع مراتب عالم هستی، بهترین و کامل ترین مخلوقی است که معرفت به حقیقت وجود او موجب وصول به معرفت الله می گردد.