چه دلیلی وجود دارد که نعمت های بهشتی فنا ناپذیرند؟

العالم - زلال قرآن
از دقت در آیه 15 سوره مبارکه محمد:
« مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ فِيهَا أَنْهَارٌ مِنْ مَاءٍ غَيْرِ آسِنٍ وَأَنْهَارٌ مِنْ لَبَنٍ لَمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ وَأَنْهَارٌ مِنْ خَمْرٍ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ وَأَنْهَارٌ مِنْ عَسَلٍ مُصَفًّى وَلَهُمْ فِيهَا مِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ وَمَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ...»
ترجمه: (وصف بهشتی که به پرهیزگاران وعده داده‌اند [چنین است:] در آن نهرهایی است از جنس آبی که بدبو شدنی نیست و نهرهایی از شیر که طعمش تغییر نکند، و نهرهایی از شراب که برای نوشندگان مایۀ لذت است، و نهرهایی از عسل خالص و در آن از هرگونه میوه‌ای برای آنان مهیاست و آمرزشی از سوی پروردگارشان ویژۀ آنان است...).
که در آن از آب و شیر و عسل بدون تغییر و همیشه تازه نهر و ازتمام میوه ها بدون محدودیت که از اوصاف عالم ماوراء ماده است سخن به میان آمده و نشان می دهد که این ویژگی ها به هیچ وجه نه با مشخصات نعمت های مادی دنیائی مطابقت دارد و نه با آنها قابل مقایسه است.