قرآن کریم بالاترین مقام قرب الهی را چگونه معرفی کرده است؟

العالم - زلال قرآن

به استناد آیه 1 سوره مبارکه دهر(انسان):
« هَلْ أَتَىٰ عَلَى الْإِنْسَانِ حِينٌ مِنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُنْ شَيْئًا مَذْكُورًا»
ترجمه: (آیا برانسان روزگارانی نگذشت که چیزی هیچ لایق ذکر نبود؟).
در بدو خلقت پدیده قابل ذکری نبوده و کمالی را احراز ننموده بود، بتواند سوار بر مرکب عشق و محبت الهی راه بسیار طولانی کمال خویش را از «اسفل سافلین» و پائین ترین مراتب عالم وجود آغاز می شود و باید تا «اعلی علیین» و پیشگاه باعظمت الهی که بالاترین مرتبه ممکن کمالی برای مخلوقات عالم‌هستی است را با موفقیت طی کند و با اغتنام لحظه لحظه های فرصت کوتاه عمر دنیائی، خویشتن را بمقصد اعلی قرب الهی و جایگاه عزت و شرف و سلطنت جاودانه مذکور در آیات 54 و55 سوره مبارکه قمر:
« إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَنَهَرٍ .فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ»
ترجمه: (محققا اهل تقوا در باغها و کنار نهرها (ی بهشت ابد) منزل گزینند. در منزلگاه صدق و حقیقت نزد خداوند عزّت و سلطنت جاودانی متنعّمند).
برسانند و در جوار رحمت بی انتهای الهی با سکینه و آرامش بیاسایند و بطور جاودانه از نعمت های بهشتی برخوردار گردند.