برای رسیدن به قرب خداوند که پاکی مطلق است انسان چه وظیفه ای برعهده دارد؟

العالم _ زلال قرآن

طهارت روح لازمه وصول به قرب الهی است.

از تدبر و تعمق در آیات زیر:
2 - آیات 4 و 5 سوره مبارکه مدثر:
« وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ .وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ»
ترجمه: (و لباس (جان و تن) خود را از هر عیب و آلایش پاک و پاکیزه دار و از ناپاکی (بت و بت ‌پرستان) به کلی دوری گزین).
این حقیقت اثبات می شود که خداوند سبحان که مطلق پاکی هاست، دوستدار و پذیرنده پاکان و مطهرین است و تا انسان از هر جهت (ظاهر و باطن) وجود خود را از پلیدیها و آلودگیها پاک و مطهر نسازد، امکان وصول به قرب آن پاک مطلق را پیدا نمی کند.
پس هر عبدی برای رسیدن به مقام قرب معبود حقیقی خویش موظف است، ظاهر خود (لباس و بدن و اعمال ظاهری خود) و همچنین باطن خود (ذهن و فکر و نیّت و قلب و روح خویش) را از هر آلودگی و رجس و پلیدی پاک و منزّه سازد تا به فضل الهی توفیق یابد که به مطلق پاکی ها بپیوندد و به مقام قرب الهی برسد ان شاءَالله.
چرا که طهارت (ظاهر و باطن) که زدودن آلودگی ها و پلیدی ها از جسم و روح انسان است موجب پذیرش دین، استواری ایمان و اعتقاد راسخ و خدشه ناپذیر به مبانی و اصول اساسی اسلام شده و با ایجاد یقین در قلب، سبب برطرف کردن هرگونه شک و تردید و نوسان بین حق و باطل می گردد، و باعث ثبات قدم در علم و ایمان از یک طرف و عمل دقیق به احکام دینی و شرع مقدس از طرف دیگر می شود و با برداشتن موانع حرکت در صراط مستقیم الهی، راه وصول به قرب خداوند سبحان را پیش پای انسان هموار می سازد.