اخلاص در نیّت و عمل چه تأثیری در وصول به حضور قلب دارد؟

العالم - زلال قرآن

به شهادت آیات زیر:
1– آیه 5 سوره مبارکه بینه:
« وَمَاأُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّـهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفَاءَ وَيُقِيمُوا الصَّلَاةَ وَيُؤْتُوا الزَّكَاةَ وَذَٰلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ»
ترجمه: (در صورتی که (در کتب آسمانی) امر نشده بودند مگر بر اینکه خدا را به اخلاص کامل در دین (اسلام) پرستش کنند و از غیر دین حق روی بگردانند و نماز به پا دارند و زکات (به فقیران) بدهند. این است دین درست).
2– آیه 65 سوره مبارکه غافر:
« هُوَ الْحَيُّ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ فَادْعُوهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ الْحَمْدُ لِلَّـهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ»
ترجمه: (او خدای زنده ابد است، جز او هیچ خدایی نیست، پس تنها او را بخوانید و به اخلاص در دین بنده او باشید، که ستایش و سپاس مخصوص خدای یکتا آفریدگار عالمیان است).
اخلاص در نیّت و عمل و پرهیز جدی از ریا، یکی از اصلی‌ترین شرایط لازم برای تحقق حضور قلب در عبادات است.