العالم - زلال قرآن
در آیات 74 و 75 سوره مبارکه «زمر» با بیان: « وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلَّـهِ الَّذِي صَدَقَنَا وَعْدَهُ وَأَوْرَثَنَا الْأَرْضَ نَتَبَوَّأُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشَاءُ فَنِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِينَ . وَتَرَى الْمَلَائِكَةَ حَافِّينَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَقِيلَ الْحَمْدُ لِلَّـهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ» ترجمه: ((مؤمنان به بهشت درآیند) و گویند: ستایش خدای را که وعده لطف و رحمتش را بر ما محقق فرمود و ما را وارث همه سرزمین بهشت گردانید که هر جای آن بخواهیم منزل گزینیم. (بلی، آن روز) پاداش نیکوکاران بسیار نیکو خواهد بود . و (در آن روز) فرشتگان (رحمت) را مشاهده کنی که گرداگرد عرش (با عظمت الهی) درآمده و به تسبیح و ستایش خدایشان مشغولند و میان اهل بهشت و دوزخ به حق حکم شود و (همه زبان به حمد خدا گشایند و) گویند: سپاس و ستایش خاصّ خدای یکتا پروردگار جهانیان است). اعلام فرموده که مؤمنان مخلص و صاحبان قلوب مهذّب و منوّر (اهل بهشت) وقتی وارد صحنه محشر می شوند، تحقق وعده صدق خداوند رحمان و برخورداری از فضل و رحمت بی انتهای او درحق خودشان را که به پاداش صدق،اخلاص و اعمال صالحه شامل حالشان شده است را به عینه مشاهده می نمایند، و از این که توفیق یافته اند با سربلندی، سرافرازی و آبرومندی در محضر الهی حضور یابند، به حمد، سپاس و ستایش پروردگارشان می پردازند.
همان طور که در زمان حج همگان گرداگرد کعبه طواف می کنند، بهشتیان در آن روز (روز قیامت)، ملائکة الله را مشاهده می کنند که (که مظهر اعلی صدق، راستی، پاکی، طهارت، تسلیم و رضا هستند) درحالی که گردا گرد عرش الهی جمع شده و بی وقفه و به طور لاینقطع به تسبیح، تنزیه، تحمید و تکبیر ذات اقدس الهی (که معبود حقیقی آنهاست) مشغولند.