توجه قلبی به خداوند چگونه تحقق پیدا می کند؟

العالم ـ زلال قرآن
وقتی انسان درنمازهم صورت (ظاهروبدن)، وهم قلب (باطن و روح) خود را با خداوند « ذَاَلجَلال وَاَلاِکرام» مواجه می سازد، در حقیقت به حکم آیه 112 سوره مبارکه بقره:
« بَلَىٰ مَنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّـهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَلَهُ أَجْرُهُ عِنْدَ رَبِّهِ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ»
ترجمه: (آری، هر که تسلیم حکم خدا گردید و نیکوکار گشت مسلّم اجرش نزد خدا خواهد بود و آنان را هیچ خوف و اندیشه و هیچ اندوهی نخواهد بود).
عمل نموده و با تسلیم کردن تمام وجود (بخصوص قلب) خویش به خداوند عزّوجل، به اصلح اعمال روی آورده، و با انجام اعمال صالحه خود را در دژ محکم ولایت الهی قرارداده است، به همین جهت در این آیه شریفه تصریح شده که اجر و پاداش چنین بنده ای با خداوند رحمان است، که در پرتو آن او را از هرخوف و ترسی و از هر غم و اندوهی و ازهر گرفتاری در امان می دارد.