چرا اولیاء الهی هیچگاه به خوف مذموم مبتلا نمی شوند؟

العالم - زلال قرآن

به شهادت آیات زیر:
1 – آیه 62 سوره مبارکه یونس:
« أَلَا إِنَّ أَوْلِيَاءَ اللَّـهِ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ).
ترجمه: (آگاه باشید که دوستان خدا هرگز هیچ ترسی (از حوادث آینده عالم) و هیچ حسرت و اندوهی (از وقایع گذشته جهان) در دل آنها نیست).
2 – آیه 13 سوره مبارکه احقاف:
« إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّـهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ»
ترجمه: (آنان که گفتند: آفریننده ما خداست و بر این سخن پایدار و ثابت ماندند بر آنها هیچ ترس و بیمی و حزن و اندوهی (در دنیا و عقبی) نخواهد بود).
انبیاء و اولیاء الهی به خاطر راضی بودن به رضای الهی و تسلیم بودن در برابر مشیت و تقدیر خداوند عزّوجل، و استقامت در مقابل شداید و ناملایمات هیچگاه دچار خوف مذموم نمی شوند.