ذکر و تدبر در آیات الهی چه اثری بر فکر و ذهن نمازگزار دارند؟

العالم - زلال قرآن

انسان باید به قلب خویش بباوراند که به شهادت آیات زیر:

1 – آیه 205 سوره مبارکه اعراف:
« وَاذْكُرْرَبَّكَ فِي نَفْسِكَ تَضَرُّعًا وَخِيفَةً وَدُونَ الْجَهْرِمِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَالْآصَالِ وَلَا تَكُنْ مِنَ الْغَافِلِينَ»
ترجمه: (خدای خود را با تضرّع و پنهانی و بی‌ آنکه آواز برکشی در صبح و شام یاد کن و ازغافلان مباش).

2 – آیه 8 سوره مبارکه مزمل:
« وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ وَتَبَتَّلْ إِلَيْهِ تَبْتِيلًا»
ترجمه: (و (دایم در شب و روز) نام خدا را یاد کن و به کلی از غیر او علاقه ببر و به او پرداز).

در پرتو ذکر (اقامه نماز، تلاوت قرآن، دعا ومناجات با خدا و...) و تفکر و تدبر و تعقل در آیات الهی و حقیقت اسماءالله و تضرع و زاری و...، است که ذهن و فکر انسان (نمازگزار) تدریجاً از غیر خدا خالی شده و قلب و روح او برای توجه و انعطاف هرچه بیشتر به سوی خداوند سبحان و درک حقایق مستتر در آیات الهی و اقامه نماز حقیقی مهیّا و آماده می گردد ان شاءَالله .