طهارت ظاهر و باطن چه کمکی به وصول به حقیقت نماز می کند؟

العالم - زلال قرآن

در پاسخ می‌توان گفت، عبادت خداوند سبحان یک ارتباط دوطرفه بین معبود حقیقی و عبد است، چرا که، به گواه بخش آخر آیه 222 سوره مبارکه بقره:
«... إِنَّ اللَّـهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ»
ترجمه: (... همانا خدا آنان را که پیوسته به درگاهش توبه کنند و هم پاکیزگان دور از هر آلایش را دوست می‌دارد).
بطور قطع خداوند سبحان که خود پاکی محض است، پاکیزگان (از انجاس و ارجاس) را دوست دارد، چرا که تا وجود انسان (ظاهر و باطن) پاک و مطهر نباشد امکان حضور حقیقی در محضر آن پاک مطلق را پیدا نمی کند، و اعمال عبادی او مورد قبول خداوند سبحان قرار نمی گیرد، بهمین دلیل درآیات 4 و 5 سوره مبارکه مدثر:
« وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ . وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ»
ترجمه: (و لباس (جان و تن) خود را از هر عیب و آلایش پاک و پاکیزه دار. و از ناپاکی (بت و بت‌پرستان) به کلی دوری گزین).
به رسول الله (ص) فرمان داده که تمام وجود (ظاهر و باطن) خویش را از هر نوع آلایشی پاکیزه بدار و از هر ناپاکی و آلودگی بطور کلی دوری گزین.