دلیل همراهی تسبیح، تحمید، تهلیل و تکبیر ذات اقدس الهی در «تسبیحات اربعه» چیست؟

العالم - زلال قرآن

از آنجا که تسبیح، تحمید، تهلیل و تکبیر حضرت حق همگی بر وحدانیت، یگانگی و یکتائی ذات اقدس خداوند دلالت دارند، لذا با برداشت از آیات زیر:

1 – آیه 22 سوره مبارکه حشر: « هُوَ اللَّـهُ الَّذِي لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ هُوَ الرَّحْمَـٰنُ الرَّحِيمُ»

ترجمه: (اوست خدای یکتایی که غیر او خدایی نیست که دانای نهان و آشکار عالم است، اوست بخشنده و مهربان).

2 – آیه 116 سوره مبارکه مؤمنون: « فَتَعَالَى اللَّـهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيمِ»

ترجمه: (پس (بدانید که) خدای پادشاه به حق، برتر است (از آنکه از او فعل عبث و بیهوده صادر شود) که هیچ خدایی به جز همان پروردگارعرش مبارک نیست).

3 – آیه 14 سوره مبارکه طه: « إِنَّنِي أَنَا اللَّـهُ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِي وَأَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي»

ترجمه: (منم خدای یکتا که هیچ خدایی جز من نیست، پس مرا (به یگانگی) بپرست و نماز را مخصوصا برای یاد من به پادار).

می توان گفت، تسبیح، تحمید، تهلیل و تکبیر همگی بیانگر وحدانیت، یگانگی و یکتائی ذات اقدس الهی هستند، و هرکس به لطف الهی به درک درست حقیقت آنها موفق شود، این توفیق را خواهد داشت که دل و قلب خویش را به ذکر شریف: « سبحان الله کما ینبغی لله، و الحمدلله کما ینبغی لله، و لا اله الّا الله کما ینبغی لله، و الله اکبر کما ینبغی لله» مترنّم نموده و با متوجه ساختن قلب خویش به خداوند عزّوجل، با حضور قلب کامل بگوید: « سبحان الله، و الحمدلله، و لااله الّاالله، و الله اکبر» تا به فضل و کرم خداوند منّان بتواند به درک حقیقت توحید درحد وُسع و توان خویش توفیق یابد؛ ان شاءَالله.