العالم ـ زلال قرآن
استعداد علم آموزی انسان عظیم ترین موهبت خداوند است که زمینه اصلی را برای بهره مندی از انوار هدایت الهی فراهم می سازد.
نتیجه علم ( بخصوص علوم حقیقیه الهیه) این است که چشم حقیقت بین انسان را به روی حقایق پنهان وپیدا درعوالم غیب وشهادت، بازمی نماید و به عنوان چراغ راهنما راه وصول به سعادت دنیا وآخرت را برای او روشن می سازد، و با مصون داشتن انسان از هر انحرافی، راه کمال استعدادهای ذاتی را پیش پای او هموار می کند.
خداوند رحمان در بدو خلقت انسان ها استعداد علم آموزی را در ذات و فطرت آنها به ودیعت نهاد، وبه فضل وعنایت خاصه خود، برای او زمینه این توفیق را فراهم کرد تا درصورت کوشش وتلاش ومجاهدت علمی بتواند با علم حصولی( اکتسابی)، به حقایق عالم هستی احاطه علمی پیدا کند و از راه معرفت به حقیقت آنها، بمعرفت الله برسد و درپرتو آن در بستررسیدن به هدف خلقتش که مقام قرب الهی است قرار گیرد و با حرکت درصراط مستقیم خداوند سبحان به فلاح و رستگاری و سعادت حقیقی برسد.