چرا نفس امّاره سبب غفلت از خدا می شود؟

العالم - زلال قرآن

نفس امّاره به دلیل جلب توجه آدمی بسوی مواهب مادی دنیائی که سبب غفلت از خداوند می گردد، از بزرگ ترین موانع کمال او به شمار می رود.
به استناد حدیث شریف نبوی (ص):
« اَعدا عَدُوِکَ نَفسَکَ اَلَّتی بَینَ جَنبَیکَ»
ترجمه: (دشمن ترین دشمنان انسان، نفس امّاره اوست که در وجود او تعبیه شده است).

هواهای نفسانی و امیال حیوانی وقتی ازمدار اعتدال خارج شده و بصورت نفس امّاره، قوای شهویه و غضبیه وجود آدمی را بسوی دنیا طلبی و تعلق خاطر مفرط به مطامع مادی تحریک نمایند، در نقش دشمن ترین دشمنان عمل می کنند و اگر مهار و کنترل نشوند عامل انحطاط و شقاوت انسان خواهند شد.

هواهای نفسانی که بشدت از وساوس شیطانی تاثیر می پذیرند، می کوشند با جلب توجه کامل آدمی به لذت های حاصل از مواهب مادی، تمام فکر و ذهن او را به زخارف و مظاهر فریبنده دنیائی جلب نماید، که اسیر شدن در چنگال آن موجب غفلت از خدا و مرگ و قیامت و از دست دادن سعادت دنیا وآخرت می گردد، چنانکه قرآن کریم در آیه 53 سوره مبارکه یوسف:
«وَمَا أُبَرِّئُ نَفْسِي إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّي إِنَّ رَبِّي غَفُورٌرَحِيمٌ»
ترجمه: (و من (خودستایی نکرده و) نفس خویش را از عیب و تقصیر مبرّا نمی ‌دانم، زیرا نفس امّاره به سختی انسان را به کارهای زشت و ناروا وا می‌ دارد جز آنکه خدای من رحم کند، که خدای من بسیار آمرزنده و مهربان است).

نفس اماره به دلیل جلب کردن توجه آدمی بسوی لذت های مادی دنیائی و ایجاد غفلت ازخدا و قیامت امرکننده به سوی بدی ها معرفی کرده است.