العالم _ فلسطین اشغالی
زیتون، آویشن، روغن زیتون و گیاه مریمیه از عناصر بنیادین و موروثی در خانه تمامی فلسطینیها به شمار میآیند؛ هیچ خانه ای را نمیتوان در فلسطین یافت کرد که این گیاه در آن حضور نداشته باشند، زیرا آنها بخشی جداییناپذیر از فرهنگ و زندگی روزمره این ملت مجاهد هستند.
گیاه کوهستانی «مریمیه» در فلسطین تنها محدود به مصرف مواد غذایی نیست، بلکه کاربرد درمانی و دارویی برای شفای مردم این سرزمین هم دارد؛ و بر اساس روایات، حضرت مریم (ع) با این گیاه مبارک ارتباطی نزدیک داشت،چرا که منابع کهن حکایت میکنند که مادر مقدس مسیح (ع) از این گیاه برای آرام کردن فرزند خود استفاده میکرد،و نام اولیه آن «مریمیه» بود که بعدها به «میرمیه» تبدیل شد.
در این میان، رژیم غاصب صهیونیستی در راستای سیاست سیستماتیک وجنایتکارانه مهندسی گرسنگی علیه فلسطینیها ، بر غذا ها و گیاهان بومی فلسطین قوانینی واهی اعمال کرده و از آن به عنوان ابزاری برای کنترل فلسطینیها استفاده میکند تا پیوند آنها با سرزمین و هویتشان را از بین ببرد.
شایان ذکر است که از سال ۱۹۴۸، قوانین سرکردگان اشغالگر رژیم صهیونیستی ، چیدن گیاهانی مانند خار مریم یا مارتیغال ، آویشن وحشی، گیاه کوهستانی «مریمیه» و سایر گیاهان بومی فلسطین را جرم انگاری کرده، و آن ها را در لیست «قانون گیاهان محافظتشده» قرار داد.
لازم به ذکر است که رژیم صهیونیستی، به بهانه اینکه چیدن این گیاهان به طبیعت فلسطین آسیب میرساند، این ممنوعیت را وضع کرد، اما نکته اینجاست که این قانون شامل حال شهرکنشینان صهیونیست نمیشود.
در قلب هر فلسطینی، عشقی ابدی با خاک وطن جاری است؛ عشقی که هرگز اجازه نمیدهد حتی ریزترین ذره از این سرزمین مقدس از یاد برود.
شهروندان اصلی فلسطین تمام وجود خودشان را برای این عشق مقدس وقف کرده؛ و هر سنگ، هر درخت، هر گل و گیاه را که در جریان «نکبت» از دست داده اند، با رؤیای بازگشت به خانه وسرزمین آبا و اجدادیشان توصیف می کنند ودر سینه نگه میدارند.
چگونه میتوان از چشمهایی که غروب باغات زیتون بیتالمقدس را در خود نقش کرده، واز قلبی که با نفسهای مریمیه و بوی آویشن کوههی زنده مانده، انتظار داشت حتی ریزترین ذره از این سرزمین مقدس را فراموش کند؟
گیاهان فلسطین بیانگر هویت، تاریخ و پیوند مردم با میراث عامه این سرزمین هستند و مریمیه بخشی از این میراث فلسطینی ها محسوب میشود.
مریمیه گیاهی بومی وباستانی است که سن آن برابر با تاریخ مردم و سرزمین فلسطین است؛و در جشن های فلسطینیان وتمامی مناسبات آنها و در هر عملی که با مقاومت در ارتباط باشد ، مریمیه در این سرزمین مانند زیتون به نمادی فلسطینی تبدیل شده است.
این گیاه مبارک نه تنها طعم و عطری خاص به سفرههای فلسطینی میبخشد، بلکه یادآور ریشههای عمیق این ملت در سرزمین پدریشان است، هر بار که شهروند فلسطینیای چای مریمیه مینوشد، در واقع با تاریخ، فرهنگ و مقاومت اجداد خود پیوند برقرار میکند.
در عین حال که اشغالگران صهیونیست تلاش میکنند تا این پیوندهای معنوی را قطع کنند، مریمیه به عنوان نمادی از پایداری و مقاومت، همچنان در دلها و خانههای فلسطینی زنده میماند و یادآور این حقیقت است که هویت یک ملت را نمیتوان با قوانین اشغالگری از بین برد.