العالم – فلسطین اشغالی

هدف «بنیامین نتانیاهو» نخست وزیر رژیم اسرائیل از سفر به آمریکا برای تاثیرگذاری بر تصمیمات «دونالد ترامپ» رئیس جمهوری این کشور در قبال ایران در راستای منافع این رژیم است اما به نظر می رسد که واشنگتن در نهایت منافع خود را بر منافع تل آویو در قبال ایران مقدم می شمارد.

نشریه لبنانی الاخبار با انتشار مطلبی به قلم«یحیی دبوق» نوشت: نتانیاهو با هدف درک آنچه در کریدورهای پشت پرده محافل آمریکایی در مورد تهران می گذرد، به واشنگتن سفر کرده است. با این حال، اهداف این سفر فراتر از این است و او به دنبال استفاده از روابط شخصی خود با ترامپ برای پیشبرد گزینه مورد نظرش علیه ایران است.
ابهام فعلی در موضع آمریکا در قبال ایران نه فقط ناشی از تمایل دولت آمریکا برای آشکار نکردن نیات خود است بلکه همچنین ناشی از این احتمال است که اساسا هنوز تصمیمی در محافل تصمیم‌گیری کاخ سفید در قبال ایران نهایی نشده باشد.

از سوی دیگر، اسرائیل اذعان دارد که در وضعیت ناتوانی استراتژیکی گرفتار شده است که مانع از درگیری تمام عیار با ایران بدون حمایت کامل آمریکا می‌شود. حتی کوچکترین عملیات نظامی اسرائیل علیه اهداف ایران حداقل به سه شرط آمریکا وابسته است. این سه شرط عبارتند از: قابلیت‌های اطلاعاتی برای نفوذ به پدافندهای ایران، مدیریت لجستیکی و عملیاتی برای اجرای حمله، و توانایی مهار هرگونه پاسخی از سوی تهران.

بنابراین، سفر نتانیاهو به واشنگتن تلاشی پیش دستانه برای تأثیرگذاری بر روند تصمیم‌گیری در واشنگتن و تلاش برای تحمیل شروط اسرائیل به میز مذاکره است زیرا هرگونه توافقی که این شروط را در نظر نگیرد، از نظر تل آویو یک «فاجعه امنیتی» برای آن خواهد بود.
هدف اصلی سفر نتانیاهو به واشنگتن تأثیرگذاری بر جهت‌گیری آمریکا و سوق دادن دولت دونالد ترامپ به سمت موضعی سختگیرانه‌تر در مذاکرات و حتی تأثیرگذاری بر روند تصمیم‌گیری در صورت شکست مذاکرات است. در حالی که اسرائیل گزینه نظامی را به توافقی که به طور کامل خواسته‌هایش را برآورده نمی‌کند، ترجیح می‌دهد، سفر نخست وزیر آن با هدف پیشبرد گزینه‌ای «قاطع» انجام می‌شود که در آن واشنگتن جنگی را علیه تهران آغاز کند و عواقب آن را متحمل شود و همزمان تضمین کند که تل آویو از هرگونه فاجعه ناشی از آن در امان می‌ماند.
اگرچه نتانیاهو در سایه روابط شخصی و دستاوردهای سیاسی حاشیه مانوری برای تاثیرگذاری بر ترامپ دارد، اما این تاثیرگذاری همچنان مشروط به دو شرط است: اول، همسویی خواسته‌های اسرائیل با منافع آمریکا، و دوم، ارزیابی اینکه مزایا بر هزینه‌ها، به ویژه هزینه سیاسی برای ترامپ و جایگاه او در آمریکا، غلبه دارد.

در هر صورت، آمریکا ضمن در نظر گرفتن دقیق منافع متحد خود اسرائیل، در نهایت سیاست خارجی خود را بر اساس محاسبات اسرائیل بنا نمی‌کند. بنابراین، تصمیم - چه جنگ باشد، چه مذاکره یا ترکیبی از آنها - اساساً آمریکایی باقی خواهد ماند، واقعیتی که نتانیاهو به خوبی آن را درک می‌کند.
در حالی که اسرائیل، ایران را یک تهدید «موجودیتی» برای خود می‌داند که مستلزم اتخاذ موضعی «قاطع و جامع» است، در مقابل آمریکا ممکن است تصمیم بگیرد به راه‌حل‌های «تدریجی» یا راه حل های محدود (با ایران) که منافع گسترده‌ترش را تامین کند، دست یابد.