اعتراض مردم میسان عراق به بسته شدن مسیرهای ارتباطی با ایران

العالم - عراق

از زمانی که تصمیم مرکزی مبنی بر بستن گذرگاه مرزی الشیب صادر شد، ساکنان استان میسان در اعتراض به این اقدام که آن را ظالمانه توصیف می‌کنند، به مخالفت‌های خود ادامه داده و بر مسدود کردن جاده‌ها پافشاری می‌کنند. خشم مردمی پس از آن که برخی از مقامات در این تظاهرات شرکت نکردند، دوچندان شد؛ اقدامی که مردم آن را نادیده گرفتن رنج‌های خود دانستند. آنها با پرسش از علت بستن این گذرگاه در حالی که گذرگاه‌های کردستان باز مانده‌اند، از این تبعیض انتقاد کردند.

یک شهروند معترض عراقی گفت: «همه ما با این گذرگاه زندگی می‌کنیم؛ رانندگان، کارمندان، کارگران، همه چیز... حتی بازرگانان ما وابسته به این گذرگاه هستند. این تنها شریان حیاتی منتهی به استان میسان است. این تصمیم مستقیماً بر استان اثر می‌گذارد؛ از گوجه‌فرنگی‌های ما گرفته تا مواد غذایی و شیرینی‌ها، همه چیز از [ایران]می‌آید. ما در داخل عراق چیزی برای تامین نیاز‌ها نداریم؛ همه چیز ما وارداتی است و کارگران و تامین‌کنندگان ما از کشور همسایه (ایران) هستند.»

یک شهروند دیگر معترض عراقی گفت: «این وضعیت بر بازار و قیمت‌ها تأثیر گذاشته است. قبلاً اجاره‌بها و هزینه‌ها منصفانه بود، اما اکنون همه چیز گران شده، زیرا گذرگاه بسته است و کالا‌ها وارد نمی‌شوند. ما جز این گذرگاه، چیز دیگری نداریم؛ همه چیز ما به این گذرگاه وابسته است.»

خشم مردمی تنها به بستن گذرگاه الشیب محدود نشد، بلکه فراتر رفت تا تضاد آشکار در سیاست‌های دولت را فاش کند؛ سیاستی که اجازه می‌دهد کالا‌ها از طریق گذرگاه‌های اقلیم کردستان جریان یابند، اما گذرگاه‌های جنوبی را بسته و از فعالیت تجاری محروم نگه می‌دارد.

یک شهروند معترض عراقی گفت: «وقتی گذرگاه‌های کردستان باز است، پس هدف از بستن گذرگاه ما چیست؟ دلیل این بستن تا به امروز برای ما مشخص نیست. این کار کاملاً اشتباه است.»

یک شهروند دیگر معترض عراقی گفت: «ما با این گذرگاه زندگی می‌کنیم، ما راننده هستیم و چیزی جز این نداریم. ما از ناصریه هستیم، نه فقط از عمارة. ما از ناصریه و کوت هستیم. از شما می‌خواهیم به خدا قسم می‌خوریم، از نخست‌وزیر درخواست می‌کنیم که این گذرگاه را به روی ما باز کند.»

در میان تضادِ باز بودن گذرگاه‌های کردستان و بسته ماندن گذرگاه مرزی الشیب در میسان، پرسش‌های مردم درباره منطق این سیاست دوگانه بالا گرفته است؛ سیاستی که منجر به رکود اقتصادی، کاهش قدرت خرید و محرومیت صد‌ها فقیر از معیشت روزانه خود شده است.