به گزارش روز شنبه پایگاه اطلاع رسانی شبکه العالم، "الکس فیشمن" در مطلبی در روزنامه صهیونیستی "یدیعوت احرونوت" گفت: هر روز در کشورهای عربی پیرامون ما 400 تا 500 نفر کشته می شوند. در طرابلس در شمال لبنان هر روز جنگ میان محله های جبل محسن و باب التبانه جریان است. علاوه بر این روزانه فقط در سوریه، 80 نفر کشته می شوند.
فیشمن می افزاید: به نظر می رسد، فلسطینی ها، هیچ راه حلی برای دودستگی داخلی میان حماس و تشکیلات خودگردان، ندارند. علاوه بر این وضعیت مصر نیز چندان مناسب نیست و این کشور در ناآرامی قانونی، اقتصادی و تنش های خیابانی شدید به سر می برد و مسلمانان به قبطی ها حمله می کنند، اخوان المسلمین با سلفی ها می جنگند و بدوی ها به ارتش آن کشور در سینا یورش می برند. از سوی دیگر آنچه بیش از پیش باعث نگرانی مصر شده، این واقعیت است که اتیوپی سدی را بر روی رود نیل بنا می کند که 80 درصد آب مصر را تأمین می کند.
براساس دیدگاه این تحلیلگر صهیونیست، مصر این وضعیت را عاملی برای وقوع جنگ به شمار می آورد. از سوی دیگر، بحران این کشور با رژیم صهیونیستی در مقایسه با بحران آب و نزاع با اتیوپی، حاشیه ای به شمار می آید. علاوه بر این گروههای مسلح و قبایل در حال جنگ و کشتار یکدیگر هستند و کشته ها به حدی زیاد است که دیگر شمارش نمی شوند. در تونس نیز، هر شب، قانون منع رفت و آمد اجرا می شود و سربازان این کشور در جنگ با سلفی ها در مرز الجزائر کشته می شوند.
فیشمن در ادامه مدعی است که عراق تقریبا به سه بخش تقسیم شده است و جنگ داخلی در آن کشور با تمام قوا در حال تجدید است.
وی می افزاید: البته من به وضعیت سومالی، چاد، سودان، یمن و بحرین اشاره نمی کنم و بر این باورم که جهان عرب از دو سال پیش تاکنون در آتش است و بدون دخالت بیگانگان در حال سوزاندن خودش است و این امر ممکن است تا چندین سال ادامه داشته باشد.
این کارشناس صهیونیست خاطرنشان می کند: حال که وضعیت چنین است، چرا باید به علت اقدامات چند افسر بلند پایه و نخست وزیر جنگ طلب در اسرائیل به اعراب بهانه ای برای اتحاد پیرامون هدف مشترک "دشمنی با اسرائیل" را بدهیم؟ اجازه بدهید آنها به آرامی همدیگر را بکشند!
"الکس فیشمن" روزنامه نگار و تحلیلگر صهیونیست که از نزدیکان به محافل نظامی و امنیتی این رژیم به شمار می آید و در بسیاری از موارد مقالات وی منعکس کننده دیدگاههای نهاد امنیتی رژیم اشغالگر، تحلیلها و برنامه های تاکتیکی و استراتژیک آن به شمار می آید.