هاآرتص: نتانیاهو هم راه غلط شارون را می رود

به گزارش پایگاه خبری شبکه العالم، باراک راوید، نویسنده مقاله روزنامه صهیونیستی هاآرتس افزود: حتی در صورتی که نتانیاهو سند مطرح شده از سوی امریکا را امضا ننماید و اعتراضاتی را مطرح کند و حتی اگر پس از این مذاکرات هیچ گونه تغییری در معادلات اسرائیل با فلسطینی ها به وجود نیاید، فقط اعلام آمادگی اسرائیل برای آغاز گفتگوهای فشرده براساس یک توافق نامه چارچوب دار به معنی آغاز روند بی بازگشتی خواهد بود.
نویسنده می افزاید: جان کری توانست با تلاش فراوان و برنامه ریزی بی سابقه ای نتانیاهو و محمود عباس را که هیچ کدام از آنها سخنان یکدیگر را باور نمی کنند وارد یک روند دیپلماتیک مهم نماید. این دو نفر که همواره فقط طرف مقابل را مسئول شکست مذاکرات می دانند، هرگز گمان نمی کردند روزی به این نقطه برسند.
به گفته این تحلیلگر صهیونیست، اریل شارون نخست وزیر اسبق این رژیم در صورتی که می توانست درباره تلاش های جان کری برای کشاندن ابومازن و نتانیاهو به مذاکرات اظهار نظر کند، می گفت که اقدام کری برای کشاندن نتانیاهو و عباس به مذاکرات مانند سوق دادن چارپایان به سوی محل ذبحشان است که از راه باریکی به سوی آن کشیده می شوند. به طوری که به علت وجود نرده ها در اطراف این راه باریک هیچ راهی جز حرکت به جلو نخواهند داشت و حتی در صورتی که تلاش کند پاهایش را در زمین فرو ببرد باز هم سرنوشتی جز ذبح نخواهد داشت.
به نوشته راوید، اما جان کری قصاب نیست، وی در خلال روند کنونی سازش با اظهارات خود و تماس های تلفنی شبانه، تعریف و تمجید و کمک توانسته است از ابومازن و نتانیاهو حمایت کند. در حقیقت وی حتی یک لحظه نیز آنها را به حال خود رها نمی کند و به طور مداوم به اصرار بر آنها ادامه می دهد و آنها به هر جا نظر داشته باشند در آنجا حضور خواهد داشت و در صورتی که وجود او را فراموش کنند وی خودش این موضوع را به آنها یادآوری خواهد کرد.
استراتژی جان کری به جای مقابله با نتیانیاهو و محمود عباس بر بریدن سر آنها با پنبه استوار است و با وجود اینکه آنها از محتوای توافق نامه چارچوب دار مطرح شده از سوی کری بیزارند اما به خوبی می دانند که هزینه نه گفتن به وی بسیار بیش از پاسخ مثبت به وی می باشد.
یادآور می شود جان کری، وزیر امور خارجه امریکا دیروز پنج شنبه برای دهمین بار در کمتر از یک سال وارد سرزمین های اشغالی شد و تصریح کرد که نتانیاهو و ابومازن باید میان دستیابی به پیشرفت تاریخی در مذاکرات سازش و شکست و انفجار وضعیت یک کزینه را انتخاب کنند. توافق نامه چارچوب دار مورد نظر کری، در واقع توافق درباره اصول سازش طرفین در آینده است که از آن جمله می توان به مسائل حساسی از جمله مرزهای 1967، وضعیت امنیتی غور اردن، قضیه بیت المقدس و آوارگان اشاره کرد.