"بیت کوین" ایرانی در راه است

العالم ـ ایران ـ اقتصادی

بانک مرکزی دوم اردیبهشت ماه امسال در بخشنامه ای تاکید کرد که به کارگیری ابزار بیت کوین(Bit Coin) و سایر ارزهای مجازی در همه مراکز پولی و مالی کشور ممنوع است.
بنابر گزارش ایرنا، این بخشنامه، واکنش وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات را به همراه داشته به طوری که امروز (شنبه/ 8 اردیبهشت ماه) محمدجواد آذری جهرمی به مصوبه اخیر بانک مرکزی پیرامون ممنوعیت استفاده از ارزهای دیجیتال اشاره کرده و گفته، مصوبه بانک مرکزی به عنوان سیاستگذار اصلی پول و مالی کشور در مورد ارزهای رمزنگاری شده مانند بیت کوین که به بانک ها و صرافی ها اعلام و استفاده از آنها را ممنوع کرده است، به معنای ممنوعیت و یا محدودیت بکارگیری ارز دیجیتال در توسعه داخلی نیست.

مدل آزمایشی ارز دیجیتال ایرانی آماده شد
وی با یادآوری پروژه مشترک در این زمینه با همکاری پژوهشگاه ارتباطات و فناوری اطلاعات، پژوهشگاه پولی و مالی بانک مرکزی و پست بانک ایران، خاطرنشان کرده، هفته گذشته در جلسه مشترک برای بررسی میزان پیشرفت این پروژه، اعلام شد که مدل آزمایشی آماده است.
وزیر ارتباطات تصریح کرده، نتیجه تحقیق باید به پرسش هایی در بخش های مختلف تبدیل شود تا در حالت های گوناگون به نمونه رسیده و سپس پیاده سازی نمونه ها انجام شود.
آذری جهرمی گفته، نگرانی بانک مرکزی ناشی از خروج ارز و آسیب دیدن مردم و موضوع های اینچنینی است که برهمین اساس تصمیم گرفتند خرید و فروش بیت کوین را ممنوع کنند؛ اما بیت کوین همه ارز دیجیتال نیست و آینده چهارچوب و پیکره اینترنت جهان مبتنی بر بلاک چین خواهد بود.

فناوری زنجیره بلوکی (بلاک چین Block Chain) یک پایگاه داده توزیع شده از اسناد و یا دفترکل عمومی از همه تراکنش ها یا رویدادهای دیجیتال است که توسط اجزای تشکیل دهنده اش به شکل مشترک اجرا می شود؛ نفوذ ناپذیری آن در برابر هکرها از ویژگی های آن است که سبب شده تا ارزهای دیجیتال برپایه این فناوری شکل بگیرند و رشد کنند.

ارز دیجیتال با «بیت کوین» در سال 2008 میلادی تولد یافت؛ مبدع آن با نام مستعار «ساتوشی ناکوموتو»، با گذشت نزدیک به یک دهه از آغاز فعالیت این نوع ارزها هنوز ناشناخته مانده است.
مزیت این ارز اینکه تابع قوانین و استانداردهای بانک مرکزی هیچ کشوری نیست؛ هرچند همچون ارزهای کاغذی با نوسان قیمتی همراه است.
به طور کلی ارزهای دیجیتال بر بستر شبکه جهانی اینترنت بین اشخاص مبادله می شود و هیچ بانک یا دولتی بر آن نظارت نمی کند.
از آنجا که حساب ها شفاف و تراکنش ها قابل مشاهده و تایید دیگران است، امکان تقلب ندارد اما معامله گران ارز دیجیتال ناشناس باقی می مانند و همین مزیت سبب شده است بسیاری از دولت ها درصدد ممنوعیت آن برآیند.