العالم - آفریقا
عمر البشیر، رئیس جمهور سودان در سخنرانی اخیر خود در شهر نیالا واقع در جنوب دارفور تأکید کرده است که در قدرت باقی می ماند وی در این سخنرانی به دستان پنهانی اشاره کرد که امنیت و ثبات این کشور را به بازی گرفته اند؛ وی از نقشه های خارجی حرف زد که به دنبال تجزیه این کشور هستند. وی همچنین مخالفان و سران جنبش انقلابی در این کشور را آماج اتهام قرار داده و آنها را تهدید کرده است که در انتخابات آینده که قرار است در سال 2020 انجام شود، شکست سختی خواهند خورد. رهبران حزب حاکم در تهدید مخالفانشان پا را فراتر گذاشته و همه را به قتل و مجازات تهدید کرده اند.
سندیکای شاغلان سودانی که رهبری اعتراضات مردمی را به دست گرفته است و شامل پزشکان، مهندسان، معلمان و کارگران سودانی می شود، نیز درپاسخ به این چالش، به اعتراضات خود شدت بخشیده است و با ادامه روند تظاهرات علیه حکومت سودان، سقف مطالبات خود را تا سقوط نظام حاکم بالا برده است.
صحنه ای که پیش روی ماست بیانگر شدت حضور و تنفر مردم است. در این بین نظام حاکم، چشم امیدش به ارتشی از نیروهای امنیتی، پلیس، ارتش و شبه نظامیانی است که همچنان به وی وفادار و سرسپرده هستند؛ حضور قدرتمندانه این نیروها در سرکوب هر گونه تحرک مردمی هر کجا که باشد، گواه این سرسپردگی است؛ به محض اینکه حرکت اعتراض آمیزی در هر گوشه از شهر یا محله ای رخ دهد این نیروها به سرعت در محل حاضر شده و وظیفه خود را در سرکوب آن به کامل ترین شکل انجام می دهند و از اعمال قدرت افراطی در سرکوب زن و کودک و بازداشت آنها در صورت لزوم، ابایی ندارند.
کاربران شبکه های اجتماعی موارد متعددی از شدت وحشی گری این نیروها در سرکوب تظاهرات مسالمت آمیز مردمی را ثبت و منتشر کرده اند. این سطح از وحشی گری به حدی بوده است که سازمان های حقوقی بین الملل مثل سازمان عفو بین الملل و سازمان دیده بان حقوق بشر مجبور به مداخله شده و با صدور بیانیه های شدید اللحنی خواستار توقف خشونت و آزادی زندانیان یا محاکمه آنها شده اند. این سازمان ها همچنین مواردی از برخوردهای خشونت بار نیروهای امنیتی با کادرهای پزشکی و شلیک گازهای اشک آور به بیمارستان ها و منازل مسکونی را ثبت کرده اند.
در مقابل انقلابیون و رهبران آنها چشم امید به ملت دوخته اند؛ ملتی که یک صدا در سراسر سودان به رغم سرکوب های وحشیانه به خیابان ها ریخته و بر خواسته های بر حق خود و مسالمت آمیز بودن قیامشان اصرار می کنند. سندیکای شاغلان در اغلب بیانیه های خود تأکید کرده است که مشارکت مردمی در راهپیمایی هایی که به دعوت این سندیکا برگزار می شود، چشمگیر بوده است. رسانه های خارجی نیز که این راهپیمایی ها را از زمان شروع در 19 دسامبر سال گذشته رصد کرده اند، بر این حقیقت صحه گذاشته اند.
بدون تردید فقدان هر گونه چشم اندازی برای حل بحران و راهپیمایی های بی وقفه علیه نظام حاکم، در سایه گستردگی دامنه جغرافیایی اعتراضات با توجه به مساحت این کشور که از بزرگترین کشورهای عربی و آفریقایی به شمار می آید، در نهایت نظام حاکم و نیروهای وابسته به آن را دچار فرسایش جدی کرده و تحلیل می برد. نکته قابل توجه در این مورد این است که به محض اینکه تظاهراتی در شهری به پایان می رسد در شهر دیگر شعله ور می گردد و همین امر هزینه گزافی بر نیروهای امنیتی برای سرکوب آن تحمیل می کند.
یکی از روحانیون وابسته به حکومت در خطبه نماز جمعه فاش کرد که عده ای از علما در دیدار با عمر البشیر وی را به توقف جنگ و خونریزی و مجازات مسئولین خلافکار و حل مشکلات کشور و مردم توصیه کرده اند. چنین حرفی از زبان چنین شخصی آنهم در این مقطع زمانی بسیار مهم است و ما امیدواریم که البشیر این نصیحت را جدی گرفته و کسانی را که در قتل عام شهروندان دخالت داشته اند محاکمه کند. این حرکت می تواند آتش انقلاب را اندکی فرو بنشاند؛ اندکی اصلاحات همچون دعوت به برگزاری انتخابات زودهنگام یا تضمین عدم مشارکت در انتخابات آینده ریاست جمهوری می تواند کمک شایانی به بهبود اوضاع کند.
اسامه الشیخ