العالم _ فلسطین اشغالی
واقعیت آن است که ستاره پرفروغ اجلاس کم جان ورشو لهستان نتانیاهو بود، رییس دولت اسرائیل حالا درحالی به سرزمین های اشغالی برگشته که اصلا با کابوسی به نام شکست در انتخابات آینده مواجه نیست. در این خصوص چند نکته قابل تامل است.
اول: در حالی که دو تهدید بزرگ یعنی ناکامی در تامین امنیت اسرائیل و پرونده سنگین ارتشا و قوت گرفتن فراخوانده شدن نتانیاهو به دادگاه به کابوس نتانیاهو تبدیل شده بودند و نخست وزیر اسرائیل هراسناک با این دو مقوله دست به گریبان بود به نظر می رسد حضور در کنفرانس ورشو در حقیقت آب سردی است که بر آتش این تهدیدات ریخته شده است حالا نتانیاهو می تواند به افکار عمومی اسرائیل بگوید نه تنها دشمنان ۷۰ ساله را بر سر میز صلح نشانده بلکه توفیق یافته با ساخت دشمن مشترک جدیدی به نام ایران از سویی نوک پیکان دشمنی تاریخی با اسرائیل را از جهت اصلی اش منحرف کرده و به سوی ایران نشانه گیری کند و از دیگر سو آنان را مطمئن کند که از ناحیه دشمنان قدیم نه تنها از این به بعد دشمنی نخواهند دید بلکه آنان را در جبهه ای به فرماندهی رژیم صهیونیستی بسیج کرده است.
دوم: در حالی که نتانیاهو پیش از این و با هدف حفظ موقعیتش از حضور در دادگاه برای پاسخگویی در خصوص اتهاماتش طفره می رفت در شرایط جدید نه تنها بر این امر اصرار خواهد ورزید که دستگاه قضایی اسرائیل نیز به پاس دستاورد جدیدش قطعا پرونده را مسکوت خواهد گذاشت.
سوم: پیش از این قابل پیش بینی بود که نشست آمریکایی ورشو سه هدف اساسی را تعقیب می کند اول تعمیق دشمنی با ایران دوم مقدمه چینی برای عملیاتی کردن "معامله ترامپ" و بلاخره کمک به پیروزی نتانیاهو در انتخابات پیش رو در اسرائیل. اما حالا با قطعیت می توان گفت تمرکز برنامه ریزی این نشست بر پیروزی نتانیاهو و ضمانت بخشیدن به ان بوده است چرا که با تحقق این مساله بشکل خودکار دو مساله دیگر نیز در فترت زمانی چند ساله ناشی از حکومت او قابل برنامه ریزی و دستیابی است.
چهارم: نتانیاهو در دوره صدارتش مساله شهرک نشینی را توسعه ای اساسی داد، مساله یهودی سازی حکومت را نهایی کرد و از همه مهم ترمساله معطل مانده انتقال سفارت امریکا از تل اویو به قدس را پایان داد او در دوره دو ساله ترامپ موفق شد رییس جمهور امریکا را باخود به شکل کامل همراه کند.
تامساله اوارگان فلسطینی را با اصرار بر تقلیل دادن تعداد انها از ۵ میلیون نفر به ۴۰ هزار نفر بلا اثر کند، کمک های انروا به فلسطینیان را به نصف کاهش دهد و .... این ها یعنی آنکه اعراب شرکت کننده در اجلاس ورشو هم دستان نتانیاهو را به خاطر این اقدامات بوسیدند و هم به ترامپ دست مریزاد گفتند و بلاخره دست هر دو را برای همکاری های آینده در زدن تیر خلاص به مساله و آرمان فلسطین به سختی فشردند.
پنجم: اگر چه در نشست ورشو نماینده عمان با نتانیاهو رو در رو مذاکره کرد و تلخی حضور نخست وزیر اسرائیل در کشورش را مجدد برای مسلمین جهان یاداوری کرد، وزیر خارجه نامشروع دولت غیرقانونی یمن در کنار نتانیاهو نشست و با اهدای بلندگوی خود به او هم نامشروع بودن دو حکومت هادی و نتانیاهو را ناخواسته متذکر شد و هم بر این نکته صحه گذاشت که بیش از همگان چشم به دستان اسرائیل دارد و بلاخره نمایندگان سعودی، بحرین و امارات که تا این زمان جسارت علنی کردن روابط کشورهایشان با اسرائیل را نداشتند بر سر یک میز و رو در رو تابوی تاریخی ارتباط میان مسلمانان و اسرائیل را شکستند اما واقعیت ان است که در خلال ۷۰ سال گذشته همواره خط فاصلی اساسی میان دو جماعت "هوادان فلسطین" و "خائنین به ارمان فلسطین" وجود داشته است و تنها تفاوت این "نقطه عطف تاریخی" به تعبیر نتانیاهو با تاریخ ۷۰ ساله گذشته، فقط در این است که صفوف مدافعین و خائنین به شکلی جدی، اساسی و علنی از هم تفکیک شد و اعراب شرکت کننده در ورشو فقط خود را در سطح ابزار سخیف و کم ارزش تبلیغاتی نتانیاهو پایین آوردند. تاریخ نشان خواهد داد اسرائیل از این جماعت مرعوب، رسوا و بی منزلت چگونه قدردانی خواهد کرد.
ابورضا صالح _ العالم