آیا حکومت جدید سودان آتش خشم معترضان را خاموش می کند؟

العالم-آفریقا

روز جمعه اخیر، پس از برگزاری نماز جمعه مناطق مختلفی از سودان شاهد برگزاری تظاهرات و اعتراضات علیه "عمر البشیر" رئیس جمهوری این کشور بود.

همزمان با فراخوان اتحادیه شاغلان سودان برای برگزاری اعتراضات فراگیر، در منطقه ود نوباوی در ام درمان در غرب خارطوم، شهر القضارف در شرق سودان و مناطق مختلفی از خارطوم صدها تن از مردم سودان روز پنجشنبه در شهرهای خارطوم و ام درمان تجمع کرده و شعار "آزادی، صلح و عدالت" و "گزینه ملت انقلاب است" سر دادند.

شرکت کنندگان در این تظاهرات ضمن تاکید بر مسالمت آمیز بودن اعتراضات، خواستار برکناری عمرالبشیر از قدرت شدند و این در حالی است که این اعتراضات با دخالت نظامیان سودان به خشونت کشیده شد.

سودان از اواسط دسامبر 2018 تاکنون، صحنه اعتراض های گسترده به اوضاع وخیم اقتصادی و افزایش قیمت ها است.

اعتراضات اخیر سودان، در تاریخ سه دهه گذشته این کشور بی سابقه بوده و حدود 40 نفر در این ناآرامی ها کشته شدند.

معترضان سودانی اکنون و با وجود تغییر درکابینه دولت، همچنان خواهان سرنگونی حکومت "عمرالبشیر" هستند.

این تظاهرات در حالی برگزار شد که دولت جدید سودان پنجشنبه با ریاست محمد طاهر ایلا در مقابل عمر البشیر، سوگند یاد کرد.

ایلا در پاسخ به اعتراضات مردم سودان در ۲۳ فوریه مکلف به تشکیل دولت جدید سودان شد. این سومین دولت سودان طی یک سال و نیم اخیر است. دو دولت قبلی نیز به بهانه شکست در حل بحران اقتصادی برکنار شدند.

وی هدف از تشکیل دولت جدید را حل و فصل بحران اقتصادی سودان اعلام کرد بحرانی که در ابتدای امر منجر به شعله ور شدن آتش خشم سودانی ها و آغاز اعتراضات سراسری شد.

گرچه حامیان عمرالبشیر بی صبرانه منتظر اعلام تشکیل دولت جدید بودند و ایلا نیز در اظهاراتی پرطمطراق از آن به عنوان راهکار مشکلات اقتصادی سودان یاد می کرد، اما به محض اعلام رسمی، بسیار نا امید کننده به نظر رسید چرا که در واقع چیز جدیدی ارائه نکرد و در این دولت جدید اغلب وزرای پیشین در سمت خود ابقا شدند و شماری نیز به سمت های دیگر منسوب شدند، برخی نیز به طنز و کنایه از آن با عنوان بازی صندلی ها یاد می کنند.

این در حالی است که مخالفان عمرالبشیر تاکید دارند که از مشاهده این امر شگفت زده نشدند و مسأله حضور مجدد اشخاص در دولت جدید، مسأله ای غیر قابل پیش بینی نبود چرا که معتقدند عمرالبشیر تمام گزینه های خود را هدر داده و هیچ راهکار جدیدی برای حل بحران سودان ندارد، و همزمانی تظاهرات در شماری از شهرهای سودان و اعلام تشکیل حکومت جدید در این کشور نشانگر آن است که بحران در سودان بسیار عمیقتر از آنچیزی است که به نظر می رسد و آنچه مسلم است سودانی ها برای حل این بحران در سودان به آنچه دولت کفاءات(شایسته ) نامیده می شود امیدی نبسته اند، دولتی که مخالفان بشیر آن را دولت نفایات(زباله ها) نامیده اند.

در همین راستا برخی مخالفان سودانی معتقدند که بشیر برای چندمین بار در حل بحران سودان و ارائه راهکار جدید در حالت ناتوانی مطلق قرار دارد و نه تنها نمی تواند این بحران را در مسیر بهبود قرار دهد بلکه آن را عمیق تر می کند و برخی بر این باورند که وی فاقد توانایی لازم جهت بهره گیری از فرصت هایی است که پیش رویش قرار می گیرد و به این منظور وی را با "عبدالعزیز بوتفلیقه" رئیس جمهوری الجزایر مقایسه می کنند، که به رغم آنکه پیشنهادات بوتفلیقه توسط شماری از مخالفانش در الجزایر پذیرفته نشد اما در نهایت وی مسائلی را برای عرضه کردن در پاسخ به مخالفان و معترضین داشت اما عمرالبشیر ابدا و اصلا هیچ پیشنهادی را جهت ارائه ندارد و از هیچ نیروی اجتماعی نمی تواند به نفع خود بهره بگیرد.

در نهایت می توان تاکید داشت که درخواست و چشمداشت مردم سودان در بحران اخیر در شعارهایی که طی ماههای اخیر در تظاهرات سر می دهند خلاصه شدند، آزادی، صلح، عدالت و حیات کریمه در صدر توقعات مردم سودان قرار دارد که توجه به این اولویت ها از عوامل موفقیت هر طرح و پروژه ای است که برای حل بحران کنونی سودان اتخاذ می شود بحرانی که مشکلات اقتصادی در راس آن قرار دارد.

اسامه الشیخ