العالم_تحلیل روز
این نخستین بار نیست که سازمان ملل درباره فلسطین جلسه برگزار می کند بلکه پیشتر تصمیمات و دستوراتی نیز صادر کرده بود که هیچ یک عملی نشد.
اما واکنش کشورهای اروپایی که چهره ی دیگر همین روش خواهش و درخواست است بگونه ای است که در واقع از خواهش به جای اقدام عملی که ممکن است مصالح اسرائیل را به خطر بیندازد استفاده می کنند. این واکنش ها مصداق ضرب المثل "کس نخارد پشت من جز ناخن انگشت من" است و به همین دلیل فلسطینی ها خوب می دانند که هر قدر هم جامعه ی بین المللی اقدامات اشغالی جدید اسرائیل را محکوم کند، جرات تهدید مصالح و اعمال کوچکترین فشار علیه رژیم صهیونیستی را ندارد. پروژه اشغال زمین های جدید تر در دامن ترامپ و کوشنر در کاخ سفید پی ریزی شده و نه تنها دخالت این دو شخص، محور اساسی بوده بلکه گروهی آمریکایی برای مشخص نمودن مساحت زمین های اشغالی جدید تشکیل شد. بر این اساس، ایجاد مزاحمت برای رژیم اسرائیل به معنی ایجاد مزاحمت برای آمریکا است و سازمان ملل و اروپا حاضر به پرداخت این تاوان نیستند.
این موضوع که بعضی شخصیت های رژیم صهیونیستی مخالف اشغال زمین های جدید هستند و اینکه آمریکا از طریق کانال های سری خواهان تعویق این اشغال شده، مانوری برای اغفال اذهان عمومی جهانی بیش نیست. رژیم صهیونیستی این پروژه را از زمان شکست ژوئن 1967 آغاز کرده و نظریه اشغال زمینهای بیشتر در ذهن نتانیاهو جدید و به روز نیست، مساله فقط اوج گرفتن اشغال های مستمر کرانه ی باختری و دره هاست. اشغال ادامه دارد و رژیم صهیونیستی به دنبال قانونی کردن آن و خارج کردن این زمین ها از هر گونه مذاکرات احتمالی در آینده است.
پس این طرح از قبل بوده و اکنون در حال اجراست اما نتانیاهو می خواهد مراحل پایانی و مهم آن شامل صدور سند اسرائیلی برای زمین های کرانه ی باختری و دره اردن را به انجام برساند. وی در حالی برای به نتیجه رساندن این پروژه تلاش می کند که پرونده های فسادش در دست بررسی است؛ لذا می خواهد تا دوست و همدستش،ترامپ، از کاخ سفید خارج نشده این هدف را عملی کند.
اما واکنش آمریکا به اشغال زمین های کرانه ی باختری و دره اردن بعد از سخنان پومپئو وزیر خارجه آن، که چراغ سبزی برای رژیم اسرائیل برای ادامه اشغال زمین ها به شمار می آمد، برای همه روشن شد. همزمانی اظهارات پامپئو با جلسه شورای امنیت سازمان ملل، نه تنها پیامی برای رژیم اسرائیل بلکه پیامی برای کل شرکت کنندگان در جلسه بود و قبل از آن نیز توضیحات گرینبلات نماینده رئیس جمهور آمریکا مبنی بر اینکه "کرانه ی باختری سرزمینی فلسطینی نیست و جزء زمین های مورد اختلاف است در نتیجه اشغال آن از سوی اسرائیل مخالف قانون نیست" نیز این موضوع را اثبات می کند. بنابراین واکنش سازمان ملل و کشورهای اروپایی سودی نخواهد داشت مگر اینکه از روش های قوی تری استفاده کنند که در حال حاضر اتفاق نخواهد افتاد.
بنابراین راه حل باید کاملا فلسطینی و به کمک مجموعه تصمیمات جدید و جدی از سوی حکومت فلسطین باشد و تا زمان تحقق عملی این راه حل، حکومت فلسطین این اقدام آمریکایی- اسرائیلی را به عنوان انگیزه ای همگانی برای جهاد و مقاومت ملت فلسطین در مقابل هرگونه تجاوز از سوی رژیم صهیونیسم قلمداد کند. رژیم اسرائیل 30 سال مذاکرات را برای اشغالی (کودک) که متولد و الان بزرگتر شده و در حال حاضر مرحله نامگذاری به عنوان فرزند قانونی این رژیم را طی می کند، به کار گرفته است.