العالم - تحلیل روز
نمی توان ساده و سطحی از کنار این جمله رد شد. وقتی رئیس جمهور لبنان چنین حرفی می زند به این معناست که اصلاح وضعیت این کشور دیگر تأخیربردار نیست و باید هر چه سریعتر این حرکت به سمت "جهنم" را متوقف کرد.
بدیهی است که مشکل لبنان در فاجعه انفجار بندر بیروت خلاصه نمی شود کما اینکه راه حل این مشکل هم منحصرا، طرح امانوئل ماکرون، رئیس جمهور فرانسه نیست. مشکل اصلی این کشور، به چندین دهه بحران برمی گردد و حل آن، مستلزم همکاری و تلاشی خارق العاده برای خروج از بحران است. اما با نگاهی به روند تحولات سیاسی طی ماه های اخیر در این کشور می توان دریافت که برخی نمی خواهند این مشکل حل شود یا اینکه راه حل، باید منطبق بر سلیقه و منافع سیاسی خاص آنها باشد لذا برایشان هیچ مانعی ندارد که اگر منافعشان تأمین نشود، کشور را به سمت پرتگاه برانند.
برخی دیگر اصرار دارند مشکل تشکیل کابینه را به وزارت دارایی و اصرار نبیه بری، رئیس مجلس لبنان بر اینکه وزیر مورد نظر برای این کابینه باید از بین احزاب شیعه یعنی حزب الله و جنبش امل باشد، مربوط بدانند اما این تلاش ها هم به این شکل، نوعی حماقت و احمق فرض کردن ملت است.
تحرکات سیاسی در پرونده لبنان (چه از داخل و چه از خارج)، حکایت از آن دارد که تلاش های گسترده ای برای اجرای یک نقشه دارند؛ نقشه ای که اگر اجرا شود، اوضاع سیاسی این کشور را به کلی دگرگون می کند. بر اساس این نقشه، "دو حزب شیعی" و جریان ملی آزاد – که رئیس جمهور لبنان به آن وابسته است – از چرخه قدرت حذف می شوند. به همین دلیل است که اکنون تلاش می شود اتحاد سه گانه بین آنها شکسته شود. بدیهی است که به این ترتیب یکی از اعضای محور مقاومت هدف قرار می گیرد. برخی طرف ها از همان ابتدا با طرح ماکرون مخالفت کرده و به محض بازگشت وی به فرانسه این طرح را مورد حمله قرار دادند. در اینجا صحبت از گروه موسوم به "باشگاه نخست وزیران" است که با حضور عده ای افراد متهم به اختلاس های ده ها میلیاردی تشکیل شده است.
این باشگاه تمام تلاش خود را برای تشکیل کابینه و حذف نیروهای سیاسی اصلی کشور به خصوص نیروهایی که در پارلمان در اکثریت هستند از جمله جریان ملی آزاد و فراکسیون های امل و حزب الله به کار گرفت. از این زاویه می توان سناریویی که برای لبنان ترسیم شده است را فهمید. بر اساس این سناریو، نیروهای یادشده با توسل به زور و زیر فشار تهدید به تحریم و فشار اقتصادی کنار گذاشته می شوند.
با توجه به تمام موارد یادشده باید با طرح برنامه جدیدی، کشور را از این وضعیت نجات داد. دراین راستا باید گریزی از انجام برخی کارها نیست:
اول
همکاری همه نیروهای سیاسی برای تشکیل کابینه جدید. این امر مستلزم گرفتن ابتکار عمل از دست باشگاه نخست وزیران است؛ مخصوصا که اغلب آنها هیچ مشروعیت قانونی برای مشارکت در تشکیل کابینه جدید ندارند و از پایگاه مردمی هم بی بهره اند. باید به هر ترتیب، به رغم تلاش عوامل وابسته به قدرت های بین المللی، کار را به روال قانونی برگرداند.
دوم
آغاز فرآیند رسیدگی به اوضاع اقتصادی که در آستانه فاجعه قرار دارد و اگر به موقع فکری برای آن نشود، تبعات آن تا سال ها در کشور باقی خواهد ماند. برای این منظور باید کار را با مبارزه با فساد و بازگرداندن ارزش لیره لبنان آغاز کرد. در این صورت اعتماد به اقتصاد کشور احیا می شود و در نهایت به جذب سرمایه می انجامد.
سوم
آغاز تلاش برای تدوین طرح سیاسی جدیدی شامل حل بحران هایی که از چندین دهه پیش، گریبانگیر لبنان شده است. دراین راستا باید بر تضمین حق لبنان برای مقابله با رژیم اشغالگر و رد عادی سازی روابط با آن تأکید کرد. این نکته اهمیت بسیاری دارد زیرا عادی سازی روابط با رژیم صهیونیستی ولو به طور مخفیانه، بخشی از نقشه ای است که برخی طرف ها سعی می کنند آن را به عنوان "کار انجام شده" بر جامعه لبنان تحمیل کنند.
هشدار رئیس جمهور لبنان درباره حرکت لبنان به سمت "جهنم"، بی دلیل نیست. همچنین از سر بدبینی بیش از حد هم نیست. برخی در لبنان هستند که به واقع تلاش می کنند این کشور را و لو از طریق فتنه و جنگ داخلی و فروپاشی اقتصادی به سمت نابودی و جهنم برانند. اما این روزها هر لبنانی انتظار دارد که کسانی که کشور را از نظر نظامی و میدانی تقویت و حمایت کردند وظیفه خود را در سطوح سیاسی و اقتصادی هم انجام دهند.. و این وظیفه هر نیرویی است که به وحدت و تنوع لبنان ایمان دارد.