العالم - تحلیل روز
مکرون، از معلم فرانسوی مقتول به عنوان قهرمانی یاد کرد که در راه آزادی جان خود را از دست داد.
معلم فرانسوی در حومه پاریس تصاویر کارتونی منسوب به پیامبر اسلام (ص) را به دانشآموزان خود نشان داده و به دست جوان چچنی به قتل رسیده و سرش از بدن جدا شده است.
درست است که اقدام جوان چچنی در کشتن معلم فرانسوی مردود است، اما آیا این مساله، کشتن بزدلانه وی توسط نیروهای پلیس فرانسه را توجیه می کند؟ چرا مکرون اصرار دارد که جنایت قتل جوان چچنی را در راستای آنچه آنرا "تروریسم اسلامی" می خواند، دسته بندی کند ؟ چرا مکرون اصرار دارد که معلم مقتول را به عنوان قهرمان معرفی کند، بدون اینکه وی را به خاطر اهانت به یک دین آسمانی که حدود یک میلیارد نفر در دنیا پیرو آن هستند، سرزنش کند.
چرا مکرون دراین شرایط ، این هجمه را علیه اسلام و نه علیه افراط گری تشدید کرده است؟
کاملا واضح بود که مکرون هجمه اسلام هراسی در فرانسه را قبل از حادثه کشته شدن معلم اهانت کننده به دین اسلام آغاز کرده است. وی این کار را با دفاع از روزنامه توهین کننده "شارل ایبدو" انجام داد و توهین به پیامبر را آزادی بیان مقدس عنوان کرد و با این کار، عملاً دیگران را به توهین به مسلمانان ، تشویق کرد.
حادثه اخیر، صرفا بهانه ای بود که مکرون از آن برای هدف قرار دادن مسلمانان ونه برخلاف ادعایش علیه افراط گری استفاده کرد، زیرا مسلمانان در فرانسه در معرض انواع تبعیض و انتقام از سوی آزادیخواهان فرانسوی و در صدر آن ها مکرون قرار دارند.
مکرون به وزیر کشور تندروی خود این اجازه را داد که دیروز خواهان برچیدن بخش " قسمت غذاهای حلال" از مراکز تجاری و مغازه های فرانسه شود.
این درحالیست که این وزیر به عنوان مثال، هیچ گاه طی ده سال گذشته به وجود بخشی خاص برای غذاهای یهودی (کوشنر) اعتراض نکرده است.
همه ما می دانیم که مکرون و شرکای غربی وی و آمریکایی ها کسانی هستند که تکفیر و افراط گرایی را به وجود آوردند. حتی محمد بن سلمان ولیعهد سعودی به این مساله اقرار کرد و گفت که عربستان با میلیون ها دلار برای تجهیز تکفیری ها به سلاح و استفاده از آنان در مبارزه با کمونیسم در افغانستان و در همه مناطق جهان به دستور آمریکا و اروپا حمایت کرد ، و وقتی که ماموریت آن ها تمام شد، آنها را رها کردند. بهترین دلیل ، این است که همه مساجد که فرانسه آن ها را به انتشار افراط گرایی متهم می کند، از سوی "هم پیمانان فرانسه" ساخته شده و ائمه آن ها از سوی هم پیمانان فرانسه انتخاب شد ه و خلیجی ها از آن حمایت کردند ؛ کسانی که تکفیری ها را بسیج کردند و به افغانستان، سوریه و لیبی و مناطق دیگر فرستادند.
آیا نخست وزیر فرانسه و دیوید کامرون هم پیمان بریتانیایی وقت وی ، برای صدور قطعنامه مربوط به لغو تحریم های تسلیحاتی سوریه به بروکسل نرفتند تا تروریست ها به آن دست پیدا کنند و سوریه را در اسرع وقت نابود کنند. پس از اینکه این تکفیری ها شکست خوردند، غرب با آن ها چه کرد؟ تابعیت آن ها را لغو کرد و آن ها را از بازگشت منع کرد و همچنان زندان های تحت کنترل " نیروهای سوریه دموکراتیک" مملو از این عناصر است.
آیا کسی باور می کند که فرانسه با حمله به لیبی و سرنگون کردن قذافی، به دنبال گسترش دموکراسی دراین کشور بود" طبعا ، نه ، بلکه فرانسه و هم پیمانان غربی اش طبق معمول ، از تکفیری ها برای سرقت نفت لیبی وحفظ مستعمره های خود در آفریقا استفاده کردند.
اقدامی که مکرون علیه مسلمانانی که دولت های مختلف فرانسه با آن ها رفتاری نژادپرستانه در زمینه کار، بهداشت و آموزش داشته اند و آن ها را فقیر و در حاشیه نگاه داشته است، درچارچوب بازی انتخاباتی است که بهای آن را فرانسوی هایی می پردازند که پیروان دین حنیف اسلام هستند. مکرون تلاش می کند تا مقداری از محبوبیت از دست رفته خود در مقابل رقیبش " مارین لوپن" رهبر جبهه ملی را بازپس گیرد.مساله ای که تهدیدی برای وی در انتخابات آتی پارلمانی و ریاست جمهوری فرانسه به شمار می رود.
مکرون از این امر غافل شده است که وی با این کار نه تنها، ساده ترین ارزش های انسانی را نقض می کند، بلکه صلح داخلی را تهدید می کند و تنفر و درگیری ها در کشور را شدت می بخشد.
پر واضح است که مکرون هم روش ترامپ در اداره آمریکا را در پیش گرفته که تهدیدی به جنگ داخلی به شمار می رود، اگر اقدامی که مکرون انجام می داد، درست بود، پس چرا بقیه کشورهای اروپایی مساجد را نبستند و چرا حجاب را ممنوع نکردند و چرا برای " غذای حلال " محدودیت ایجاد نکردند.
قطعاً این کار آن ها به خاطر عشق و علاقه به مسلمانان نبوده ، بلکه از بیم ضربه زدن به صلح داخلی و تهدید امنیت و ثبات کشورشان بوده است.