اهداف و انگیزه های واقعی از دیدار بنی گانتز و محمود عباس

العالم - نظرکده

کارشناسان و تحلیلگران سیاسی معتقدند که دیدار عباس و گانتز، مشکلات و مصاعب ملت فلسطین را دو چندان کرده بر وخامت اوضاع اقتصادی، سیاسی و اجتماعی فلسطین می افزاید.

کارشنسان سیاسی معتقدند این دیدار در پاسخ به دعوت سه هفته پیش دولت آمریکا صورت می گیرد و با مخالفت نفتالی بن و شماری از وزرای کابینه وی رو به رو شده است.

کارشناسان فاش کرده اند که وزیر جنگ رژیم صهیونیستی از محمود عباس خواسته است "زباله ها" را از خیابان های رام الله و اردوگاه جنین جمع آوری کند.

به گفته کارشناسان برخی محافل در داخل تشکیلات خودگردان با اعلام حمایت از دیدار گانتز و محمود عباس ادعا کرده اند که در این دیدار به سه مسأله رسیدگی شده است که شامل افزایش هماهنگی و همکاری امنیتی با رژیم اشغالگر، بهبود اوضاع اقتصادی و توسعه ارتباطات در مناطق تحت سیطره تشکیلات خودگردان است. هچنین گفته اند که گانتز به عنوان پیش شرط از محمود عباس خواسته است "زباله ها" را از خیابان های رام الله و اردوگاه جنین جمع آوری کند و منظور وی از "زباله"، مبارزان فلسطینی هستند که نمی خواهند خانه و کاشانه خود را رها کنند.

کارشناسان تصریح می کنند که هدف آمریکا و رژیم صهیونیستی و برخی رژیم های عربی از ترتیب دادن این دیدار، افزایش اختلاف و دودستگی در میان فلسطینی ها و بازگشت به توهم تسهیلات و حمایت اقتصادی از تشکیلات خودگردان است.

آنها درباره کنفرانس سه جانبه قاهره هم گفته اند که این کنفرانس در چهارچوب رویکردهای جدید آمریکا و نحوه نگرش این کشور و برخی رژیم های عربی به درگیری داخلی در فلسطین برگزار می شود و در این بین برخی رژیم های عربی به جای اینکه نماینده ملت خود باشند و از مبارزات ملت فلسطین حمایت کنند، تلاش می کنند تا قبل از نشست سازمان ملل و دیدارهای احتمالی با بایدن، خود را به عنوان واسطه های قابل اعتماد معرفی کنند.

کارشناسان سیاسی از سوی دیگر معتقدند که هدف اصلی از هماهنگی امنیتی بین تشکیلات خودگردان و رژیم صهیونیستی، مهار هر گونه مقاومت ملت فلسطین علیه رژیم اشغالگر، توسط تشکیلات خودگردان است.

کارشناسان معتقدند که تشکیلات خودگردان ابتدا باید با ملت فلسطین گفتگو و توافق کند سپس به دنبال مذاکره با رژیم صهیونیستی باشد. آنها می گویند که فلسطین دستخوش درگیری های داخلی است و برای رسیدن به وحدت ملی ابتدا باید این اختلافات و درگیری ها را پایان داد.

این تحلیلگران معتقدند که مشکل اصلی فلسطینی ها، عدم وجود استراتژی ملی یکپارچه است. آنها امکان اصلاح روابط بین تشکیلات خودگردان و مقاومت یا وحدت بین آنها را بعید می دانند.

تحلیلگران بر این عقیده اند که در داخل فسطین دو مسیر یا روند مجزا وجود دارد؛ مسیر اول، مسیر مقاومت فلسطین است که درگیری جنگی علنی و تمام عیار با اشغالگران است که از غزه هدایت می شود و توانسته است موازنه وحشت با رژیم اشغالگر را برقرار کند.

مسیر دوم، مسیر تشکیلات خودگردان است که به امضای توافق هماهنگی امنیتی با رژیم صهیونیستی و بازگشت به مذاکره با این رژیم و پذیرش سازش اقتصادی انجامیده است. البته نمی توان عبارت سازش و صلح اقتصادی را به کار برد بلکه بیشتر صحبت از مدیریت روابط ثابت به نفع رژیم صهیونیستی زیر پوشش سازش اقتصادی است.

تحلیلگران معتقدند که رژیم صهیونیستی قبلا صحبت از ساخت شهرکهای صنعتی و جغرافیای باز با اردن و تشکیلات خودگردان فلسطین تحت پوشش توسعه اقتصادی کرده بود اما امروز صحبت از نهادهای به اصطلاح مدنی است که اقدام به فعالیت های اجتماعی می کنند؛ رژیم صهیونیستی نمی تواند مستقیم دست به این فعالیت ها بزند اما نقش واسطه را ایفا می کند و دستمزد خود را از خزانه ملت فلسطین می گیرد به عبارت دیگر پولی که این رژیم به تشکیلات خودگردان می دهد در واقع از محل سرقت از ملت فلسطین و مالیات های مضاعفی است که بر کالاهای فلسطینی بسته یا افزایش قیمت سوختی است که به فلسطینی ها می فروشد و آن را به عنوان هدیه به تشکیلات خودگردان حساب می کند.

تحلیلگران تصریح می کنند که تشکیلات خودگردان پس از آنکه طرح برگزاری انتخابات را به شکست کشاند و به طور علنی با رژیم صهیونیستی همراه شد دیگر به هیچ وجه قادر به وحدت با مقاومت فلسطین و اصلاح روابط با آن نخواهد بود.

تحللیگران دیدار بنی گانتز با محمود عباس را بخشی از مشی و رفتار سیاسی تشکیلات خودگردان می دانند و معتقدند که این تشکیلات همواره به طور علنی یا مخفیانه با رژیم صهیونیستی در ارتباط بوده است.

تحلیلگران معتقدند که تشکیلات خودگردان با استفاده از برخی واسطه ها، پیام هایی را برای دولت صهیونیستی ارسال می کرده است و سقف مطالبات آن از این رژیم در حدی بوده است که بازتاب های آن را امروز در دیدار بنی گانتز و محمود عباس می بینیم. مطالباتی که نه سیاسی بلکه صرفا در حد تقاضاهای اقتصادی آنهم نه در حد سازش اقتصادی بوده است.

ناظران سیاسی می گویند در مذاکرات تشکیلات خودگردان با دولت آمریکا که از طریق واسطه ها انجام شده است فقط به مسائل اقتصادی و اوضاع اراضی فلسطین اشاره شده است و کوچکترین اشاره ای مسائل سیاسی فلسطین نشده است. نکته دیگری که در این مذاکرات مطرح شد، تنظیم روابط بین دولت آمریکا و تشکیلات خودگردان بر اساس از سرگیری روند سیاسی است که 26 سال پیش توسط دولت آمریکا متوقف شد.